İfraq (ər. اِفْرَاغ) sözü köhnə Azərbaycan dilində istifadə olunan bir termin olub, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası qəlibə tökmə və ya qəlibə axıtma ilə bağlıdır. Bu, maye və ya ərinmiş bir maddənin müəyyən bir forma və ölçüyə malik qəlibə doldurulması və orada sərtləşməsi, bərk hal alması prosesini ifadə edir. Misal üçün, metal əşyaların istehsalı zamanı ərinmiş metalın qəlibə tökülməsi prosesi "ifraq" kimi ifadə oluna bilər. Bu mənada "ifraq" sözü, hazırlanan əşyanın formasını və ölçüsünü müəyyən edən qəlibin əhəmiyyətini vurğulayır.
İfraqın ikinci mənası isə daha geniş bir kontekstdə işlənir və qaydaya salma, sistemə salma, yaxud təşkil etmə mənasını verir. Bu mənada, "ifraq" sözü, müəyyən bir qayda və ya sistem əsasında nizamlama, təşkilatlandırma və ya düzəliş etmə işlərini ifadə edir. Məsələn, qarışıq vəziyyətdə olan bir işin məntiqli və səmərəli şəkildə təşkil olunması, sistemə salınması prosesi "ifraq" kimi adlandırıla bilər. Bu məna, birinci məna ilə müəyyən oxşarlığa malikdir, çünki hər iki halda da müəyyən bir "qəlib" və ya "çərçivə" daxilində düzəliş və nizamlama aparılır.
Ümumiyyətlə, "ifraq" sözü müasir Azərbaycan dilində geniş istifadə olunmasa da, tarixi kontekst daxilində onun iki fərqli, lakin bir-birinə bağlı mənasının olduğunu görmək maraqlıdır. Birinci mənası daha konkret və texnoloji bir prosesi, ikinci mənası isə daha geniş və mənəvi bir prosesi ifadə edir. Hər iki məna da sözün ərəb dilindən götürülməsi ilə bağlı olan əsas mənanın müxtəlif aspektilərinin ifadəsidir.