İfna (ər. إِفْنَاء) sözü klassik Azərbaycan ədəbi dilində "yox etmək", "puç etmək", "məhv etmək" və "tələf etmək" mənalarında işlənir. Bu, sadəcə bir şeyin fiziki olaraq yox edilməsi deyil, həm də onun varlığının, əhəmiyyətinin, təsir gücünün tamamilə aradan qaldırılması deməkdir. Beləliklə, ifna, bir obyektin, hadisənin və ya hətta bir ideyanın tamamilə ləğv edilməsini, izsiz yox olmasını ifadə edir.
Sözün kökünə nəzər salsaq, ərəb dilindəki "ifna" (إِفْنَاء) felinin mənasının "yox etmək", "son vermək", "bitmək" olduğunu görərik. Bu, sözün mənəvi bir ağırılığı olduğunu göstərir. Sadəcə "məhv etmək"dən fərqli olaraq, ifna daha qəti, daha tam bir yox edilməni, hətta iz buraxmamağı nəzərdə tutur.
Misal olaraq verilən şeir parçasında "ifna" sözü, şairin həyatının bir mərhələsinin və ya müəyyən bir vəziyyətinin yox olmasına, bitməsinə işarə edir. Ancaq bu yox olma şairin məramını, ideallarını məhv etmir, əksinə, onun məramı dünyada əbədi yaşamağa davam edir. Beləliklə, "ifna" burada zamanın təsiri, dəyişikliklər, keçmişin yox olması kimi mənaları da əhatə edir. Bu, sözün çox yönlü, dərin məna kəsb etdiyini göstərir.
Ümumiyyətlə, "ifna" sözü klassik ədəbiyyatda daha çox istifadə olunsa da, müasir dilin zənginləşdirilməsində öz əhəmiyyətini qoruyub saxlayır. Sözün ifadə etdiyi dərin məna və çoxşaxəlilik onu digər sinonimlərdən fərqləndirir və ədəbi ifadədə onun xüsusi bir yeri var.