İflim-iflim zərfi, əşyaların və ya cisimlərin tikə-tikə, parçalanmış, dağılmış vəziyyətdə olmasını ifadə edir. Yəni, bir bütövün xırda hissələrə ayrılmış halını təsvir edir. Bu parçalanma təsadüfi və ya qəsdən ola bilər; yırtılmış paltar, sınıq qablar, və ya döyülmüş insanın bədəni kimi müxtəlif hallarda istifadə oluna bilər. Sözün təsviri gücü onu digər oxşar mənalı sözlərdən fərqləndirir; sadəcə "parça-parça" demək yox, daha çox dağınıqlığı, dağıntını, bütövlüyün itirilməsini vurğulayır.
Misal olaraq verilən "Tarıqulunun cibini kəsiblər, özünü də iflim-iflim eləyiblər" cümləsində "iflim-iflim" Tarıqulunun fiziki bütövlüyünün pozulduğunu, yəni vuruq, yaralanma nəticəsində bədəninin tikə-tikə, yaralı halda olduğunu təsvir edir. Sadəcə yaralandığını deyil, yaraların çoxluğunu, ağır vəziyyətini də ifadə edir. Bu mənada söz daha təsirli, obrazlı bir təsvir yaradır.
Dilçilik baxımından "iflim-iflim" sözü fonomorfoloji cəhətdən də maraqlıdır. "İflim" sözünün özü də bir mənası olmadığından, təkrarlanan forma daha çox təsir gücünü artırmaq üçün istifadə olunur. Bu cür təkrarlanan zərflər Azərbaycan dilinin ifadəlilik potensialını göstərir. Sözün yaradıcılıq yolu və məcazi istifadəsi də diqqətəlayiqdir.