İdi bağlamasının əsas funksiyası, qoşulduğu sözü və ya söz birliyini keçmiş zamana aid etmək və ona bir hekayə, təcrübə, hadisə xarakteri verməkdir. Yəni, sadəcə bir faktı deyil, keçmişdə baş vermiş bir prosesi, vəziyyəti ifadə edir. Bu, sadə keçmiş zaman bildirən "-di" şəkilçisindən fərqli olaraq, daha çox emosional rəng daşıyır və hadisəyə müəyyən bir perspektiv əlavə edir.
Məsələn, "Onun bir məqsədi idi" cümləsində "idi" bağlaması, "məqsəd"in keçmişdə mövcud olduğunu, amma artıq mövcud olmaya biləcəyini ifadə edir. Bu, həm də müəyyən bir hekayə kontekstini yaradır; oxucu və ya dinləyici "məqsəd"in nə olduğunu və onunla bağlı baş verənləri öyrənməyə maraqlanır. "Mən dözməli idim" cümləsində isə "idi" bağlaması, keçmişdə yaşanmış bir çətin vəziyyətin, zorlama bir vəziyyətin təsvirini verir və bu vəziyyətin nəticələrini oxucuya və ya dinləyiciyə təsəvvür etməyə imkan yaradır.
Qeyd etmək lazımdır ki, "idi"nin istifadəsi, cümlənin ümumi tonuna və ifadə olunan mənaya ciddi təsir göstərir. Sadəcə "-di" şəkilçisi ilə ifadə edilən bir cümlə, "idi" ilə ifadə edilən eyni cümlədən daha az emosional və daha az təsviri olacaqdır. "İdi" bağlaması, cümləyə nəql, xatirə, hekayə və ya əfsanə xüsusiyyəti qatır.
Dilçilik baxımından "idi"nin kökü "olmaq" felindən gəlir və köməkçi fel kimi işlənir. Lakin, onun funksiyası sadəcə zamana aid etməkdən daha genişdir; o, eyni zamanda, cümləyə təsvirilik, emosionallıq və hekayəvilik əlavə edərək, dinləyicinin və ya oxucunun mətnlə daha güclü əlaqə qurmasına imkan yaradır.