İçsiz sifəti əsasən iki əsas mənaya malikdir: birincisi, fiziki olaraq içi boş, heç bir maddə və ya cisim ehtiva etməyən əşyaları təsvir edir; ikincisi isə, məcazi mənada, məzmunsuz, boş, faydasız və ya əhəmiyyətsiz olan şeyləri ifadə edir.
Birinci mənada "içsiz" sözü fiziki olaraq içi boş olan obyektləri təsvir etmək üçün istifadə olunur. Məsələn, "içsiz fındıq" ifadəsi içi boş, ləpəsi olmayan fındıq deməkdir. Eyni şəkildə "içsiz çul" ifadəsi də astarı olmayan, yalnız xarici qabığı olan çulu ifadə edir. Bu mənada söz, əşyanın daxili boşluğunun olmamasını vurğulayır.
İkinci, məcazi mənada isə "içsiz" sözü məzmunsuzluğu, boşluğu, faydasızlığı və ya əhəmiyyətsizliyi bildirir. Məsələn, "içsiz danışıq" ifadəsi mənasız, məzmunsuz, heç bir dəyər gətirməyən söhbəti ifadə edə bilər. Ya da "içsiz həyat" ifadəsi mənalı, məqsədli bir həyat yaşamamaq, həyatın heç bir dəyərini qavramamaq kimi başa düşülə bilər. Bu istifadədə söz daha çox emosional və qiymətləndirici bir xarakter daşıyır.
Beləliklə, "içsiz" sözünün istifadəsi kontekstdən asılı olaraq həm konkret, həm də məcazi mənalarda istifadə olunmasına imkan verir. Həm fiziki boşluğu, həm də məzmunsuzluğu, boşluğu və ya faydasızlığı ifadə edə bilir. Bu çoxşaxəli məna onu Azərbaycan dilinin zəngin və ifadəli sözlərindən biri edir.