Xərək (fars. خَرَک) – əsasən daş, qum, torpaq və ya digər xırda tikinti materiallarını daşımaq üçün hazırlanmış sadə bir nəqliyyat vasitəsidir. Taxta, metal və ya bəzən də hasır kimi materiallardan hazırlana bilər. Forma və ölçüsü daşınacaq materialın növü və miqdarına uyğun olaraq dəyişir. Xərəyin konstruksiyası adətən çox sadədir: iki ədəd uzunsov taxta parçası (qol) bir-birinə paralel olaraq yerləşdirilir və onların arasında bağlayıcı elementlər vasitəsilə bir növ "səbət" və ya "qab" formalaşdırılır. Bu qab daşınacaq materialı saxlamağa xidmət edir.
Tarixən xərəklər əsasən əl əməyi ilə tikinti, yol və suvarma işlərində geniş istifadə olunmuşdur. Onların sadəliyi və hazırlanması asanlığı səbəbindən, həm də materialların əlçatanlığı nəzərə alınaraq, xərəklər uzun müddət ərzində, xüsusilə də texnikanın inkişaf etməmiş olduğu ərazilərdə, əsas nəqliyyat vasitələrindən biri olmuşdur. Bu gün də, xüsusilə kənd təsərrüfatında və kiçik tikinti işlərində xərəkdən istifadə halları müşahidə olunur.
Xərəklərin müxtəlif növləri mövcuddur. Material növündən asılı olaraq taxta xərək, metal xərək və s. adlandırıla bilər. Həmçinin, daşınacaq materialın xüsusiyyətlərindən asılı olaraq xərəyin ölçüləri və formasında dəyişikliklər olur. Məsələn, qum daşımaq üçün hazırlanmış xərək, daş daşımaq üçün hazırlanmış xərəkdən fərqlənə bilər. Bəzi hallarda xərəklər daha rahat daşınması üçün təkərli və ya çiyinə asmaq üçün qol hissəsi ilə təchiz olunur.
Ümumiyyətlə, xərək sadəliyi, ucuzluğu və istifadə rahatlığı ilə seçilən ənənəvi və praktik bir nəqliyyat vasitəsidir. Onun uzun illər ərzində istifadə olunması, insanların əl əməyi ilə nəqliyyat problemini həll etmək üçün ixtira etdikləri yaradıcı və effektiv bir həll kimi tarixdə öz yerini tutmuşdur.