Xarratlıq, bir sənət və peşə olaraq, əsasən ağac və ya digər materialları xüsusi alətlər vasitəsilə fırlatmaqla müxtəlif formalar yaratmaq prosesidir. Sadəcə bir "sənət" və ya "peşə" deməkdən daha çox, xarratlıq əsrlər boyu davam edən zəngin bir tarixə və incə bir texnikaya malikdir. Bu sənətkarlıq əl işçiliyinin, dəqiqliyin və yaradıcılığın gözəl bir birliyini təmsil edir.
Xarrat ustaları, əllərindəki alətlərlə, ağacın gizli gözəlliyini ortaya çıxararaq, adi bir materialdan bənzərsiz əsərlər yaradırlar. Onlar sadəcə əşyalar düzəltmirlər, onlar həqiqi sənət əsərləri meydana gətirirlər - əşyaların hər biri özünəməxsus naxış, forma və toxuma ilə fərqlənir. Qədim zamanlardan günümüzə qədər, xarratlıq müxtəlif mədəniyyətlərdə əhəmiyyətli bir rol oynamışdır, məişət əşyalarından bəzək əşyalarına, mebeldən musiqi alətlərinə qədər geniş bir çeşiddə məhsulların istehsalında istifadə olunmuşdur.
Xarratlıq sənəti, incəlik tələb edən və təcrübə ilə mükəmməlləşdirilən bir bacarıqdır. Xarratın ustalığı, materialı dəqiq bir şəkildə işləmə bacarığında, həmçinin yaratmaq istədiyi əsərin vizual təsəvvürünü reallaşdırmaq qabiliyyətində özünü göstərir. Bu sənət, səbr, dəqiqlik və yaradıcı düşüncə tələb edir; hər bir fırlanış, hər bir kəsim, əsərin son görünüşünü müəyyən edir.
Nizami Gəncəvinin misrasında göstərildiyi kimi, bəzi sənətlərə olan maraq, onların əhəmiyyətindən, insanların həyatına verdiyi faydadan qaynaqlanır. Xarratlıq da elə bir sənətdir ki, insanların həyatına praktiki fayda gətirir və eyni zamanda estetik zövqü də təmin edir. Bu səbəbdən xarratlıq yalnız bir peşə deyil, həm də zərif bir sənət və tarixi bir irsdir.