Xalqşünaslıq (köhn. bax etnoqrafiya) termini, sadəcə "etnoqrafiya"nın köhnəlmiş sinonimi kimi qəbul edilməməlidir. Əslində, xalqşünaslıq daha geniş bir anlayışdır və etnoqrafiyanı özündə ehtiva edir. Etnoqrafiya əsasən xalqların məişət həyatı, adət-ənənələri, inancları və maddi mədəniyyətlərini müşahidə və təsvir üsulu ilə öyrənməyə yönəlib.
Xalqşünaslıq isə daha hərtərəfli və çoxşaxəli bir elm sahəsidir. O, xalqın keçmişini, indiki halını və gələcəyini, onun tarixini, dilini, ədəbiyyatını, incəsənətini, musiqisini, rəqsini, oyunlarını, miflərini, əfsanələrini, sosial quruluşunu, iqtisadiyyatını, siyasi təşkilatlanmasını və digər aspektlərini əhatə edir. Yəni xalqın həyatının bütün tərəflərini öyrənməyə çalışan inteqrativ bir fəndir.
Xalqşünaslığın əsas məqsədi, müəyyən bir xalqın və ya etnik qrupun mədəniyyətini tam və dəqiq şəkildə anlamaq, onun unikal xüsusiyyətlərini aşkar etmək və bu məlumatları gələcək nəsillərə ötürməkdir. Bu, sadəcə faktların toplanması deyil, həm də bu faktların tarixi, sosial və mədəni kontekstində təhlilidir. Xalqşünaslıq, müxtəlif elmlərin (tarix, dilçilik, ədəbiyyatşünaslıq, arxeologiya, antropologiya və s.) metodlarından istifadə edərək xalqın həyatını hərtərəfli şəkildə tədqiq edir.
Maraqlı bir məqam da odur ki, xalqşünaslıq yalnız keçmişlə deyil, həm də indiki zamanla məşğul olur. Müasir xalqşünaslıq, qloballaşma proseslərinin xalq mədəniyyətinə təsiri, müasir texnologiyaların adət-ənənələrə təsiri kimi müasir məsələləri də araşdırır. Beləliklə, xalqşünaslıq dinamik, inkişaf edən və daim yenilənən bir elm sahəsidir.