Xalqçılıq: XIX əsrin ikinci yarısında Rusiyada yaranmış bir ictimai-siyasi ideya və hərəkatdır. Bu hərəkat, əsasən xırda burjua ziyalılarının təmsil etdiyi bir qrup tərəfindən irəli sürülmüş və kəndli icmasını idealizə edən, fəhlə sinfinin inqilabi rolunu isə inkar edən bir ideoloji platorma üzərində qurulmuşdur.
Xalqçılığın əsasında kəndlilərin "xalq" kimi qəbul edilməsi və onların öz-özünü idarəetmə potensialına olan inam dayanır. Hərəkatın tərəfdarları hesab edirdilər ki, Rusiyanın inkişafı üçün kənd icmasının möhkəmləndirilməsi və onun ənənəvi həyat tərzinin qorunması vacibdir. Bununla yanaşı, sənaye inkişafını və kapitalizmin yayılmasını kənd icmasının dağılması ilə əlaqələndirirdilər və bu prosesə mənfi yanaşırdılar.
Xalqçılıq, Marksist ideyalarının geniş yayılmasına qarşı çıxan bir reaksiya olaraq da qiymətləndirilə bilər. Marksizmin fəhlə sinfinin inqilabi rolunu vurğulamasının əksinə, xalqçılar kəndliləri Rusiya cəmiyyətinin əsas qüvvəsi hesab edir, fəhlə sinfinin isə inqilabi potensialını aşağılayırdılar. Bu baxımdan, xalqçılıq Rusiyada inqilabi hərəkatın gedişatına səlbi təsir göstərmişdir.
Maraqlıdır ki, xalqçılıq hərəkatı müxtəlif ideoloji cərəyanları özündə birləşdirirdi. Bəzi xalqçılar liberal ideyalara meyl edir, bəziləri isə populist və ya millətçi fikirləri müdafiə edirdilər. Bu müxtəlifliyin hərəkatın daxili ziddiyyətlərini artırması və onun siyasi təsirinin zəifləməsinə səbəb olması da qeyd edilməlidir. Xalqçılığın tarixi, Rusiyanın sosial-iqtisadi və siyasi inkişafının xüsusiyyətlərini anlamaq üçün çox əhəmiyyətlidir.