Hüquqsuzluq: Siyasi və ictimai həyatın təməlində hüququn, qanunun və ədalətin olmaması və ya çox zəif olması vəziyyətidir. Bu, sadəcə hüququn mövcud olmaması mənasını daşımayıb, eyni zamanda onun tətbiqinin qeyri-mümkünlüyü və ya ədalətli şəkildə tətbiq olunmamasını da əhatə edir. Hüquqsuzluq, vətəndaşların əsas hüquq və azadlıqlarının pozulması, qanunun üstünlüyünün olmaması, hakimiyyətin özbaşınalığı və korrupsiya ilə səciyyələnir. Belə bir mühitdə insan həyatı və əmlakı təhlükədə olur, ədalət əldə edilməsi çətinləşir, vətəndaşlar qorunmasız qalır.
Hüquqsuzluq, fərdi səviyyədə hüquqsuz adamın vəziyyətinin genişləndirilmiş bir təsviridir. Bu, yalnız qanun qarşısında cavabsız qalmaq mənasına gəlmir; eyni zamanda, sosial ədalətsizliyin, ayrı-seçkiliyin, təzyiqin və zorakılığın qurbanı olmaq deməkdir. Hüquqsuz insan, öz hüquqlarını müdafiə etmək üçün lazımi vasitələrə və ya qorunmaya malik deyildir. Bu, onun sosial həyatda tam iştirakını məhdudlaşdırır, gələcəyinə olan inamını sarsıdır və ruhi sağlamlığını mənfi təsir edir.
Tarix boyu müxtəlif dövlətlərdə və müxtəlif dövrlərdə hüquqsuzluğun fərqli səbəbləri və təzahür formaları müşahidə olunub. Siyasi qeyri-sabitlik, diktatura rejimləri, korrupsiya, zəif qanunvericilik, ədalət sisteminin səmərəsizliyi və vətəndaş cəmiyyətinin zəifliyi hüquqsuzluğun başlıca səbəbləri sırasındadır. Hüquqsuzluğun nəticələri isə ağır sosial problemlər, iqtisadi geriləmə, sosial qarşıdurmalar, beynəlxalq izolyasiya və inşalararası etimadın azalmasıdır.
Hüquqsuzluğun aradan qaldırılması üçün güclü və müstəqil ədalət sistemi, səmərəli qanunvericilik, vətəndaş cəmiyyətinin inkişafı, şəffaflıq və hesabatlılıq kimi amillər önəmlidir. Vətəndaşların hüquqlarının qorunması, qanunun bərabər şəkildə tətbiqi və ədalətli bir cəmiyyətin qurulması üçün davamlı səylər göstərilməlidir. Yalnız bu halda hüquqsuzluğun qarşısı alınar və ədalətli bir cəmiyyət qurula bilər.