Hörmətən zərfi, köhnə üslublu (klasik) dilə aid olaraq, dərin hörmət və ehtiram ifadə edir. Sadəcə "hörmətlə" deməkdən daha çox məna daşıyır; burada ehtiramın, təvazökarlığın və rəsmiyyətin güclü bir əlaməti vardır. Sözün işlədilməsi, hərəkətin ya da fikrin hörmətə əsaslandığını vurğulayır, hətta müəyyən bir səbəbdən ötəri hərəkətin edildiyini bildirir. "Hörmətən" sözü, hərəkət edən şəxsin özünün həmin hörməti duyduğunu və bunu hərəkətində əks etdirdiyini göstərir.
Misal olaraq, verilən cümlədə ("Ayinə hörmətən hər kəs susub, qızların oxumasına müntəzir idi") "hörmətən" zərfi ayinə qarşısında gözlənilən səssizliyin səbəbini açıqlayır. Səssizlik sadəcə susmaq deyil, müqəddəs ayinəyə qarşı dərin hörmətdən, ehtiramdan irəli gələn bir susmağı bildirir. Bu səssizlik, ayinəyə verilən dəyərin, ona olan hörmətin nəticəsidir.
Müasir Azərbaycan dilində "hörmətən" zərfinin əvəzinə "hörmətlə", "sayğı ilə", "ehtiramla" kimi sözlər daha çox işlədilir, lakin "hörmətən" özünün tarixi və ifadə gücünü qoruyub saxlayır və bədii ədəbiyyatda, eləcə də rəsmi yazışmalarda özünəməxsus yeri vardır. Bu sözün seçilməsi, müəllifin mətnə daha çox rəsmiyyət və klassik üslub qatmaq istədiyini göstərir.