Hönkürmə sözü "hönkürmək" felindən törəmiş bir isimdir. Sadəcə "hönkürmək" fiilinin məsdər forması deyil, həm də hönkürmənin özünə, yəni səsin, səs-küyün və ya nəfəsin çıxarılması ilə müşayiət olunan hərəkətə istinad edir.
Bu səs, adətən, dərin və güclü, bəzən isə titrəyən və ya boğulan olur. Hönkürmə, insanlarda müxtəlif emosional və fiziki halların ifadəsi ola bilər. Məsələn, kədər, ağrı, qorxu, əsəbilik və ya hətta sevinc hissləri hönkürmə ilə müşayiət oluna bilər. Bəzi hallarda isə ağır fiziki yorğunluq, xəstəlik və ya nəfəs darlığı nəticəsində də hönkürmə baş verə bilər.
Heyvanlar aləmində də hönkürmə geniş yayılıb. Xüsusilə iri heyvanlar - məsələn, inək, at, fil kimi canlılar - öz aralarında ünsiyyət qurmaq, həyəcanlarını bildirmək və ya təhlükəni siqnallaşdırmaq üçün hönkürə bilərlər. Bu səslər tezliyinə, intensivliyinə və müddətinə görə fərqlənərək müxtəlif məlumatlar daşıyır. Həmçinin, hönkürmənin tonu və uzunluğu heyvanın emosional vəziyyətini dəqiqləşdirməyə kömək edir.
Ədəbiyyatda hönkürmə təsviri, xüsusilə də faciəvi və ya dramatik səhnələrdə, personajların daxili durumunu, ağrılarını və kədərlərini vurğulamaq üçün geniş istifadə olunur. Hönkürmənin ifadə qüvvəsi bu mənada əhəmiyyətli rol oynayır. Beləliklə, "hönkürmə" sözü yalnız bir səs deyil, həm də bir çox hissi və məna daşıyan zəngin bir ifadə vasitəsidir.