Hozəki sifətdir və əsasən səliqəsizlik, yöndəmsizlik və qüsurlu işləmə ilə əlaqədardır. Bu söz, əşyaları qırmaq, dağıtmaq, əlindən salmaq meylinin olduğunu, ümumilikdə işlərdə qeyri-dəqiq və sarsıdıcı bir yanaşmanı ifadə edir. Hozəki insan, əlindən gələni etməyə çalışsa da, tez-tez qeyri-qənaətbəxş nəticələr əldə edir, çünki onun hərəkətləri koordinasiya və dəqiqlikdən məhrumdur.
Sözün kökü, ehtimal ki, "hoz" (hazırlamaq, düzəltmək) felindən törəyərək, mənasının əksinə işlənmiş formada istifadə olunmuşdur. Beləliklə, "hozəki" sözü "hazırlamağı bacarmayan", "düzəltməyi bacarmayan" mənasını da özündə ehtiva edir. Bu da sözün ifadə etdiyi bacarıqsızlığın və qeyri-ixtisaslılığın altını xətt çəkir.
Hozəki insanı sadəcə "əli yüngül" deyə təsvir etmək kifayət deyil. Çünki bu söz, sadəcə fiziki yöndəmsizliyi deyil, həm də əməllərindəki diqqətsizlik, planlaşdırma qabiliyyətinin zəifliyi və nəticəyə yönəlməkdəki çatışmazlığı əks etdirir. Onlar tez-tez istənilən nəticəni əldə etmək üçün lazım olan addımları düzgün ardıcıllıqla yerinə yetirməkdə çətinlik çəkirlər.
Maraqlı bir nüans da odur ki, "hozəki" sözü, bəzən məzəli və xoşagəlməz bir təəssürat yarada bilsə də, heç də həmişə mənfi bir kontekstdə işlədilmir. Məsələn, birinin qeyri-ixtisaslı hərəkətlərindən danışarkən məzəli bir şəkildə "o çox hozəkidi" deyə bilərik. Bu, həm səhvini, həm də onun bu səhvinin yaratdığı gülməli vəziyyəti ifadə edir.