Homeopatiya (yun. homoios – oxşar, bənzər və pathos – xəstəlik) klassik tibbdən fərqli bir alternativ müalicə üsuludur. Onun əsas prinsipi "oxşar oxşarı müalicə edər" deyimindən irəli gəlir. Yəni, sağlam bir insanda müəyyən simptomlar törədə bilən maddənin çox seyreltilmiş formada xəstəyə verilməsi ilə həmin simptomları yaşayan xəstəliyin müalicə olunması nəzərdə tutulur.
Homeopatiyanın əsasını təşkil edən "similia similibus curentur" (oxşarlar oxşarları müalicə edər) prinsipi, xəstəliyin əlamətlərinin təbii olaraq ortaya çıxması və bədənin öz-özünü müalicə etmə qabiliyyətinə əsaslanır. Bu yanaşmada, xəstəliyin əlamətlərinə bənzər simptomlar törədən maddələr çox seyreltilərək verilir, bununla da bədənin özünün müalicə prosesini sürətləndirməsi və xəstəliyin aradan qaldırılması məqsəd qoyulur.
Homeopatik preparatlar, əsas maddənin ardıcıl seyreltmə və dinamizasiya prosesindən keçməsi ilə hazırlanır. Bu proses, maddənin təkrar-təkrar seyreltilməsi və çalxalanması ilə həyata keçirilir. Nəticədə, orijinal maddənin tərkibindəki aktiv komponentlərin miqdarı çox azalır, hətta bəzən tamamilə yox olur. Buna baxmayaraq, homeopatiyanın tərəfdarları hesab edirlər ki, seyreltmə prosesi maddənin "enerjisini" gücləndirir və müalicəvi təsirini artırır. Bu iddia elmi cəmiyyət tərəfindən geniş şəkildə dəstəklənmir və mübahisəli mövzudur.
Homeopatiyanın effektivliyi elmi cəhətdən sübut olunmamışdır və çoxlu sayda tənqidlə üzləşir. Bir çox elmi tədqiqat homeopatik preparatların plasebodan (şəkər dənəsi kimi təsirsiz maddə) daha effektiv olmadığını göstərir. Lakin, homeopatiya bir çox insan tərəfindən istifadə olunur və bəzi insanlar onun müalicəvi təsirini hiss edirlər. Bu təsirin plasebo effektinə, yəni xəstənin müalicəyə inamına əsaslandığı ehtimal edilir.