Hoholamaq (f. dan.) - İnəyi, öküzü və ya digər heyvanları hərəkətə gətirmək və ya yerişini sürətləndirmək üçün "ho-ho" səsi çıxarmaq. Bu, əsasən heyvanları idarə edən, onlarla işləyən insanlar tərəfindən istifadə olunan bir üsuldur. "Ho-ho" səsinin ritmik təkrarı heyvanlarda müəyyən bir reaksiya yaradır, onları hərəkətə təşviq edir və ya sürətləndirir. Səsin tona və ritminə görə, müxtəlif əmrlər verilməsi də mümkündür. Məsələn, daha sərt bir "ho-ho" səsi heyvanı sürətləndirmək, daha yumşaq bir səs isə onu sakitləşdirmək üçün istifadə oluna bilər.
Bu əməliyyat sadəcə səs çıxarmaqdan ibarət deyil, həm də bədən dilinin, eləcə də heyvanla olan əlaqənin, təcrübənin nəticəsidir. Heyvanı tanıyan, onun xarakterini bilən bir insan daha effektiv şəkildə "hoholaya" bilir. "Hoholamaq" sözü, kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan insanların, xüsusilə də heyvanlarla işləyən insanların dilində daha çox rast gəlinir və bu, onların gündəlik həyatının ayrılmaz bir hissəsidir.
Tarixən, bu üsul əsasən inək və öküz kimi ev heyvanlarının idarə edilməsində istifadə olunmuşdur. Ancaq digər heyvanların idarə olunmasında da "ho-ho" səsinin bənzər bir təsiri ola bilər. Müasir texnologiyanın inkişafına baxmayaraq, bu ənənəvi üsul hələ də bəzi yerlərdə qorunub saxlanılır və öz aktuallığını qoruyur. "Hoholamaq" həm də bir mədəni irs elementi kimi qəbul edilə bilər, çünki bu, insan-heyvan əlaqəsinin tarixini əks etdirir.
Mətnin son cümləsindəki "Tərxan… əlində nar çubuğu irəli keçirdi və ağır..." hissəsi "hoholamaq" feili ilə birbaşa əlaqəli deyildir və kontekstdən asılı olaraq ayrıca izah tələb edir. Bu hissənin tam mənası yalnız əvvəlki və sonrakı cümlələrlə birlikdə başa düşülə bilər.