Hikkəli sifəti, əsasən Azərbaycan dilində özünə çox güvənən, lovğa, həddən artıq iddialı, özünü başqalarından üstün tutan, təkəbbürlü və bəzən də tərs bir insanı təsvir etmək üçün işlədilir. Sadəcə "lovğa" və ya "iddialı" sözlərinin sadə mənalarından daha geniş bir kontekstdə istifadə olunur. Hikkəli insan, özünü həqiqətdən daha üstün görməkdən və bunu açıq şəkildə nümayiş etdirməkdən zövq alan biridir.
Lüğətdəki "özündən bədgüman" ifadəsi bir qədər qarışıqdır, çünki hikkəli insan, əslində, özünə çox güvənir. Ancaq bu güvən həddindən artıq olduğundan başqalarında özünə qarşı mənfi bir təəssürat yaradır, və bu da "özündən bədgüman" kimi qəbul edilə bilər. Başqa sözlə, özünə olan həddən artıq inamı, əslində, başqaları tərəfindən özünə olan inamsızlığın səbəbi olur.
"Təşəxxüslü" və "tərs" sözləri də hikkəli insanın xarakterini daha da dəqiqləşdirir. Təşəxxüslü olmaq, özünəməxsus bir şəkildə davranmaq, adətən başqalarından fərqli olmaq istəmək mənasını verir. "Tərs" isə israrçı, qətiyyətli, hətta əsəbi olmaq mənasında işlənir.
Misal olaraq verilən "Hikkəli qız" ifadəsi və Qasımın sözləri ("Mən fikirləşdim ki, sən çox hikkəlisən, sözündən dönən") hikkəli insanın həddindən artıq inamının bəzən özünə zərər verə biləcəyini göstərir. Qasımın fikrincə, qız özünün doğru olduğunu düşünüb, sözündən dönməyib, amma bu onun yanlış olması ehtimalını istisna etmir.
Ümumiyyətlə, "hikkəli" sözü mürəkkəb bir psixoloji və sosioloji aspektlərə malikdir. Bu sözü anlamaq üçün sadəcə mənasını bilmək yox, həm də kontekstdə işlənmə üsulunu nəzərə almaq vacibdir.