Hifzüssəhhə (ərəbcədən – hifz – qorumaq, səhhə – sağlamlıq) sözü, əslində, "sağlamlığın qorunması" mənasını verir. Köhnə Azərbaycan dilində gigiyena mənasında işlənmişdir. Müasir dilçilikdə isə daha çox tarixi kontekstdə rast gəlinir və sağlamlığın qorunması ilə bağlı tədbirləri, gigiyenik qaydaları və praktikalarını əhatə edir. Bu termin, yalnız fiziki sağlamlığı deyil, həmçinin ruhi və mənəvi sağlamlığın qorunmasını da özündə ehtiva edirdi. Belə ki, "hifz" fəlsəfi olaraq, bədəni xarici təsirlərdən qorumaqdan daha geniş bir məna daşıyır – bütün varlığın, həyat tərzinin, ətraf mühitin sağlam qalması üçün lazımi tədbirlərin görülməsini əhatə edir.
Sözün köhnə istifadəsinə misal olaraq, verilən sitatda ("Arxadaşlar, papaqlarınızı çıxardın, bura istidir, çölə çıxanda sizə soyuq dəyər") həkim və ya ağıllı bir insanın, soyuqdəymənin qarşısını almaq üçün sadə bir gigiyenik tövsiyə verməsi əks olunur. Bu, hifzüssəhhə anlayışının praktik tətbiqinin kiçik, lakin aydın bir nümunəsidir. Hifzüssəhhənin əsas prinsipləri sadə olmasına baxmayaraq, sağlamlığın qorunmasında əhəmiyyətli rola malik idi və ənənəvi tibbdə geniş tətbiq edilirdi.
Müasir gigiyena elminin inkişafı ilə hifzüssəhhə termininin işlənmə tezliyi azalsa da, tarixi kontekstdə və ənənəvi sağlamlıq yanaşmaları ilə bağlı müzakirələrdə hələ də aktuallığını qoruyur. Çünki sağlamlığın qorunması prinsipləri zaman keçdikcə dəyişsə də, əsas məqsəd – sağlam və uzun ömür sürmək – həmişə aktual olaraq qalır. Bu baxımdan, hifzussəhhənin tarixi anlayışı, müasir gigiyena ilə əlaqələndirilərək daha yaxşı başa düşülə bilər.