Hicab (ərəbcədən – pərdə, örtük) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, klassik mənası olaraq, fiziki bir maneə, pərdə və ya örtüyü ifadə edir. Bu mənada hicab, gözü qarşısını almaq, gizlətmək, görünməz etmək üçün istifadə olunan hər hansı bir şey ola bilər. Məsələn, pəncərə pərdəsi, bir otağı digərindən ayıran divar və ya hətta qalın bir duman da hicab adlandırıla bilər. M.P.Vaqifin misalında olduğu kimi, hicab poetik mənada da işlədilə bilər, bir növ gizlilik və ya əlçatmazlığı ifadə edə bilər.
İkincisi və daha geniş yayılmış mənası isə, qadınların başını və bədəninin bir hissəsini örtməsi adətidir. Bu, müxtəlif mədəniyyətlərdə və dinlərdə fərqli formalarda özünü göstərə bilər. İslam dinində hicab, qadınların namusunu qorumaq, özünü ictimai gözdən qorumaq və Allah qarşısında təvazökarlığını göstərmək üçün vacib bir əlamət kimi qəbul edilir. Ancaq hicabın İslamdakı təfsiri və tətbiqi müxtəlif məktəblər arasında fərqlənə bilir və mübahisələrə səbəb olur. Bəzi təfsirlərə görə yalnız başın örtülməsi kifayətdir, digər təfsirlərə görə isə bədənin daha geniş hissələrinin örtülməsi tələb olunur.
Maraqlı bir məqam odur ki, hicab sözünün mənası və tətbiqi zamanla və coğrafi mövqedən asılı olaraq dəyişə bilər. Həmçinin, hicabın yalnız dini bir əlamət deyil, həm də mədəni və sosial bir fenomen olduğu da qeyd edilməlidir. Bəzi mədəniyyətlərdə qadınlar öz istəkləri ilə hicab taxarkən, digərlərində isə sosial təzyiq və ya adət-ənənələr səbəbi ilə taxırlar. Ona görə də, hicab anlayışına yanaşma zamanı həm tarixi kontekst, həm də sosial-mədəni amilləri nəzərə almaq vacibdir.