Hırıldama fe'li "hırıldamaq" fellərinin törəməsi olub, səsin xarakterini ifadə edən bir söz qrupuna aiddir. Sadəcə olaraq "hırıldamaq" hərəkətinin nəticəsini, yəni hırıldama səsini və ya hırıldayan bir şeyin vəziyyətini ifadə edir.
Daha geniş mənada, "hırıldama" bir şeyin sürtünməsi, titrəməsi və ya hava axınının bir maneə ilə toqquşması nəticəsində yaranan dərin, aşağı səsli, xırıltılı bir səsdir. Bu səs müxtəlif səbəblərdən yaranır: məsələn, küləyin ağacların yarpaqları arasında əsməsi, avtomobil mühərrikinin səsi, qışqırıqdan sonra səsin boğazda xırıltılı olması və ya bir heyvanın (məsələn, pişik, it) məmnuniyyətdən və ya narazılıqdan hırıldaması.
Maraqlı bir məqam odur ki, "hırıldama" sözü konkret bir səsə istinad etsə də, eyni zamanda həmin səsin verdiyi təəssüratı da ötürür. Məsələn, "küləyin hırıldaması" deyərkən sadəcə səsi deyil, eyni zamanda küləyin gücünü və qüdrətini də hiss edirik. Ya da "məmnun pişik hırıldaması" deyərkən, pişiklə bağlı bir istilik, rahatlıq və məmnuniyyət hissi yaradır. Beləliklə, "hırıldama" sözü sadə bir səs təsvirindən kənara çıxaraq, ətraf mühit və ya hadisə ilə bağlı emosional və ya hissi təsvir vasitəsi kimi də fəaliyyət göstərir.
Qısacası, "hırıldama" sözü səs, vəziyyət və hətta emosiya ifadə edən çoxcəhətli və ifadəli bir sözdür.