Həzarpeşə (fars. هزار – həzar – min və پیشه – pişə – peşə) sözü, əslində, "min peşəli" mənasını ifadə edir. Lakin bu, sözün hərfi mənası olub, real həyatda min müxtəlif peşəyə yiyələnmiş bir insanın mövcudluğunu bildirmir. Əslində, həzarpeşə termini konkret bir peşə və ya sənətə sahib olmadan, bir çox müxtəlif işləri bacaran, hər hansı bir sahədə ixtisaslaşmadan əl atdığı hər işdən ötrü uyğunlaşma qabiliyyətinə malik olan şəxsi təsvir edir.
Bu insan çox zaman özünün çoxşaxəli bacarıqlarına görə tərif olunur. Onun ixtisaslaşmaması, əksinə, hər vəziyyətə uyğunlaşma qabiliyyətini, problemləri müxtəlif yanaşmalarla həll etmək bacarığını göstərir. Həzarpeşənin bəzən də "usta" kimi qəbul edilməsinə baxmayaraq, bu anlayış daha çox müxtəlif işlərin öhdəsindən gəlmək bacarığı ilə bağlıdır, bir sahədə dərin bilik və ixtisasa malik olmaqla deyil.
Tarixən, xüsusilə də kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan cəmiyyətlərdə, həzarpeşəlik vacib bir bacarıq hesab olunmuşdur. Çünki kənd əhalisi öz ehtiyaclarını özləri təmin etməli idilər və bir çox fərqli işləri – əkinçilikdən tutmuş təmir-tikintiyə qədər – bacarmalı idilər. Bu mənada həzarpeşəlik, özünü təmin etmək və çətinliklərin öhdəsindən gəlmək üçün zəruri bir adaptasiya mexanizmi idi.
Müasir dövrdə həzarpeşəlik, bəzən də "çox yönlü" və ya "universal" bacarıqlı insan kimi dəyərləndirilir. Texnologiyanın sürətli inkişafı ilə bir çox sahədə ixtisaslaşmaq vacib olsa da, həzarpeşəlik hələ də öz əhəmiyyətini qoruyub saxlayır, çünki müxtəlif problemlərə çevik və yaradıcı yanaşma bacarığı hər zaman qiymətləndirilir.