Hərzəlik sözü Azərbaycan dilində bir neçə mənaya malik olub, əsasən mənfi xarakterli davranışları ifadə edir. Sadəcə "boşboğazlıq" və ya "naqqallıq" kimi dar mənalarla kifayətlənmək doğru olmaz. Hərzəlik daha çox, özünə nəzarət etməməkdən, həddini bilməməkdən, ədəb-ərkan qaydalarını gözləməməkdən qaynaqlanan bir sıra xoşagəlməz davranışları əhatə edir.
Bu davranışlar arasında boşboğazlıq və naqqallıq - yəni əhəmiyyətsiz, əsassız söhbətlərlə başqalarının vaxtını almaq, həmçinin yalan danışmaq və uydurma hekayələr danışmaq ön plana çıxır. Ancaq hərzəlik bununla məhdudlaşmır. O, eyni zamanda zəvzəklik - həddən artıq şənlik və ədəbsiz hərəkətlərlə özünü göstərən bir vəziyyəti də əhatə edir.
Daha da dərinə gedərək, hərzəliyi həyasızlıq, sırtıqlıq, ədəbsizlik və utanmazlıq kimi əxlaqi prinsiplərdən kənara çıxan davranışlarla izah etmək olar. Bu, həddini aşan, başqalarının hiss və fikirlərinə hörmət etməyən, hərəkətlərində məsuliyyət daşımayan bir şəxsiyyətin səciyyəvi xüsusiyyətidir.
Sözün kökünə nəzər salsaq, "hərz" felinin "qarışdırmaq", "qatıq əlavə etmək" mənasını daşıdığını görərik. Bu mənadan çıxış edərək hərzəliyi informasiyaya, söhbətə, hətta həyata lazımsız, qarışıq və əsassız elementlərin əlavə edilməsi kimi də təsəvvür edə bilərik. Ağzıyavalıq və ağzıpərtövlük isə bu qarışıqlığın, həyasızlığın dilə vurulmuş halını təmsil edir.
Nəticə olaraq, hərzəlik sadəcə bir neçə sözlə ifadə edilə bilməyən, kompleks bir davranış nümunəsidir. O, əxlaqi dəyərlərdən uzaqlaşma, özünə nəzarətin olmaması və başqalarına hörmətsizlikdən qaynaqlanan müxtəlif mənfi xüsusiyyətlərin birliyini özündə əks etdirir.