Hərzəkar sözü ərəb dilindən "hərzə" (boş söhbət, əsassız danışıq) və farsca "-kar" (edən, olan) şəkilçisinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Lüğətlərdə sadəcə "hərzə danışan, boşboğazlıq edən; boşboğaz" kimi izah olunsa da, bu sözün mənası daha çox qatlı və incədir.
Hərzəkar insan sadəcə çox danışan deyil, həm də danışdıqlarının əhəmiyyətsiz, mənasız və tez-tez həqiqətdən uzaq olduğunu bilərək bunu edir. Onun sözləri əsasən diqqət cəlb etmək, özünü ön plana çıxarmaq, ətrafdakıları əyləndirmək və ya əksinə, narahat etmək məqsədini daşıyır. Bu danışıqlar əsassız iddialar, qeybət, yalan və ya sadəcə əhəmiyyətsiz məlumatlardan ibarət ola bilər.
Hərzəkarlıq bəzən zarafat və əyləncəli bir xüsusiyyət kimi qəbul edilsə də, həddindən artıq hərzəkarlıq ətrafdakılar üçün bezdirici və əsəbiyyət doğura bilər. Belə insanlar tez-tez eşidilmək istəkləri ilə söhbəti ələ keçirib, başqalarının fikirlərini kəsir və söhbətə öz düşüncələrini qatmaq imkanı vermirlər. Onların danışıqlarında dəqiqlik və həqiqətə uyğunluq ikinci dərəcəli məsələdir.
Bir sözlə, "hərzəkar" sadəcə "çox danışan" deyil, mənasız, boş və əsassız danışıqlarla ətrafını bezdirən, diqqət mərkəzində olmaq həvəsindən sözünün dəyərini düşünməyən insandır. "Hərzəkarın biridir" ifadəsi isə bu cür insanları təsvir etmək üçün istifadə olunan qəliz və təhqiramiz olmayan bir ifadədir.