Hərf (ər. حرف - harf) Azərbaycan əlifbasının əsasını təşkil edən, yazılı nitqin ən kiçik vahidi olan qrafik işarədir. Sadəcə səsin qrafik təsviri kimi deyil, həm də müəyyən fonetik (səs) və ya fonetik-qrafik (səsə uyğun gələn yazı işarəsi) dəyərə malik olan bir simvoldur. Müxtəlif dillərin əlifbalarında hərflərin sayı və formaları fərqli olsa da, hamısının ortaq xüsusiyyəti yazı vasitəsi ilə fikirlərin ifadə olunmasında əsas elementi təşkil etməsidir.
Tarix boyu hərflər müxtəlif formalar almış, onların yazılma üsulları dəyişmişdir. Misal üçün, qədim Misir hiyeroglifləri, Finiqiya əlifbası və sonrakı latın, kiril, ərəb əlifbaları hərflərin inkişafının fərqli mərhələlərini əks etdirir. Hər bir mədəniyyətin özünəməxsus hərfləri və onların ifadə etdiyi səslər mövcuddur. Hətta eyni əlifbadan istifadə edən dillərdə belə, hərflərin tələffüzü incə fərqlərlə fərqlənə bilər.
Hərflər sadəcə sözləri təşkil etməklə kifayətlənmirlər. Onlar bədii əsərlərdə, reklam şüarlarında, loqolarda və s. estetik və simvolik funksiyalar da daşıyırlar. Hərflərin dizaynı, ölçüsü, rəngi, yazı üslubu bütün bunlar mesajın qavranılmasına təsir göstərir. Məsələn, qalın hərflər vacib məlumatı vurğulayır, incə hərflər isə daha incə mesajlar ötürür.
Beləliklə, hərf sadəcə bir yazı işarəsi deyil, yazılı nitqin əsas daşıyıcısı, mədəniyyətlərin tarixini və inkişafını əks etdirən, fəlsəfi və estetik əhəmiyyət kəsb edən kompleks bir simvoldur.