Həmişəcavan sözü, əsasən bitkilərə aid olaraq, il boyu yaşıl qalan, yarpaqlarını töküb yenilərini çıxarmayan bitkilər üçün istifadə olunur. "Həmişəyaşıl" sözü ilə sinonim olsa da, "həmişəcavan" daha çox poetik və təsviri bir ifadədir. Bu söz, bitkinin möhtəşəmliyini, davamlılığını, zamanın təsirinə məğlub olmamağını vurğulayır. Sözün tərkibindəki "həmişə" və "cavan" komponentləri bitkinin əbədi gənclik, təravət və canlanma təəssüratı yaratmasına səbəb olur.
Misal olaraq, şeirlərdə və ya ədəbi əsərlərdə "həmişəcavan çinarlar", "həmişəcavan meşələr" ifadələri ilə qarşılaşmaq mümkündür. Bu zaman məqsəd sadəcə bitkinin yaşıl qalmasını deyil, həm də onun möhtəşəmliyini, təbiətin əzəmətini və gücünü oxucuya çatdırmaqdır. Belə istifadədə "həmişəcavan" sözü, adi "həmişəyaşıl" sözündən daha çox duyğu və təəssürat ötürür.
Bəzi hallarda, metaforik mənada, "həmişəcavan" sözü insanlara və ya hadisələrə də aid edilə bilər. Məsələn, "həmişəcavan sevgi", "həmişəcavan xatirələr" kimi ifadələr, zaman keçsə də, təzəliyini və əhəmiyyətini itirməyən duyğu və ya hadisələri ifadə etmək üçün işlədilir. Bu mənada söz, zamanın sınağından çıxmış, möhkəm və dəyişməz olan şeyləri təsvir edir.
Ümumilikdə, "həmişəcavan" sözü, "həmişəyaşıl"ın sadə bioloji tərifini aşaraq, poetik bir dil vasitəsi ilə daha dərin və təsirli mənalar daşıyır. Sözün bu çoxşaxəli təbiəti onu Azərbaycan ədəbiyyatında və dilində maraqlı və dəyərli edir.