Həm- [fars.] Mürəkkəb sözlərin əvvəlinə gətirilən bir ön şəkilçidir. Əsas funksiyası, birgəlik, ortaqlıq, qarşılıqlı əlaqə və ya eyni zamanda baş vermə kimi mənaları ifadə etməkdir. Bu, sadəcə "birgə" və ya "qarşılıqlı" mənasını verməklə kifayətlənmir; həmçinin, hər iki tərəfin iştirakını, eyni prosesdə olmasını və ya bir-birinə bağlılığı vurğulayır.
Misal olaraq, "həmyaşıd" sözünü götürək. Bu söz, "həm" ön şəkilçisinin "yaşıd" sözünə əlavə olunması ilə əmələ gəlib və iki fərdin eyni yaşda olmasını ifadə edir. Sadəcə "yaşıd" sözü də iki fərdin yaşı arasında bir oxşarlığı bildirə bilər, lakin "həm"in əlavə olunması bu oxşarlığın daha güclü və spesifik olduğunu, eyni yaşda olmalarını vurğulayır. Bu fərq, "həm" şəkilçisinin rolunun incəliklərini göstərir.
Başqa bir nümunə olaraq, "həmkəndli" sözünü götürə bilərik. Bu söz, iki fərdin eyni kənddə yaşamalarını və bu ortaq məkana bağlı olmalarını ifadə edir. "Kəndli" sözü tək başına bir kənddə yaşayan bir şəxsi bildirsə də, "həm"in əlavə olunması onların eyni məkana mənsubiyyətini və bir-birinə bağlı olmalarını gücləndirir. Beləliklə, "həm" şəkilçisi yalnız sözə yeni bir məna əlavə etmir, həm də mövcud mənanı dəqiqləşdirir və gücləndirir.
Qeyd etmək vacibdir ki, "həm-" şəkilçisinin istifadəsi, yalnız sözün mənasına əlavə bir təbəqə əlavə etmir, həm də sözün üslubuna təsir göstərə bilər. Bəzi hallarda daha rəsmi, bəzi hallarda isə daha qeyri-rəsmi bir ton yarada bilər. Ona görə də, sözün kontekstini nəzərə almaq, "həm-" şəkilçisinin düzgün istifadəsini təmin etmək üçün vacibdir.