Heykəltəraş sözü ərəb dilindən olan "heykəl" və fars dilindən olan "...təraş" (yaradan, yonan mənasında) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Bu, sadəcə olaraq heykəl düzəldən sənətkar demək deyil; daha dərin bir məna ehtiva edən, zəhmətkeş və bacarıqlı bir insanın peşəsini ifadə edir. Heykəltəraş, əlindəki alətlərlə cansız bir materiala - mərmərə, ağaca, metala və ya müasir dövrdə bir çox digər materiala - can verərək, duyğu və həyat əks etdirən, bədii əsərlər yaradan bir sənətkar, yaradıcıdır.
Heykəltəraşlıq, əsrlər boyu insanlıq tarixinin ayrılmaz bir parçası olmuş, insanların düşüncələrini, inanclarını və dəyərlərini ifadə etmək üçün istifadə edilən güclü bir ifadə vasitəsi kimi fəaliyyət göstərmişdir. Qədim zamanlardan bu günə qədər heykəltəraşlar öz əsərləri ilə tarixi hadisələri, mifoloji mövzuları, tarixi şəxsiyyətləri, mücərrəd ideyaları və hətta gündəlik həyatı əbədiləşdirmişlər. Onların əl işləri, fərqli mədəniyyətlərin estetik zövqünü və sənət anlayışını əks etdirərək, insanlığın bədii irsi üçün qiymətli bir töhfə təşkil edir.
Azərbaycan heykəltəraşları da bu zəngin tarixə öz töhfələrini vermiş, monumental abidələr yaratmaqla yanaşı, portret heykəlləri, büstlər, kiçik plastik əsərlər və müasir heykəltəraşlıq formalarında da öz ustalıqlarını nümayiş etdirmişlər. Onların yaradıcılığı, Azərbaycan mədəniyyətinin və sənətinin ayrılmaz bir hissəsi olaraq, həm milli, həm də beynəlxalq səviyyədə tanınmış və qiymətləndirilmişdir. Bu sənətin davamlılığı və inkişafı, yeni nəsil heykəltəraşların yetişməsindən, onların özünəməxsus üslub və ifadə vasitələrini inkişaf etdirməsindən, eləcə də cəmiyyətin sənətə olan dəstəyindən asılıdır.