Hekayəçilik, ədəbi yaradıcılığın mühüm bir janrı olan hekayə yazma sənətidir. Sadəcə hekayələr yazmaqdan daha çox, bu sənət dərin müşahidə qabiliyyəti, zəngin təxəyyül, ustalıqla qurulmuş süjet xətti və dilin mükəmməl istifadəsini tələb edir. Hekayəçinin əsas vəzifəsi, oxucuya unudulmaz təəssüratlar bəxş edəcək qədər həyati, inandırıcı və emosional bir aləm yaratmaqdır.
Hekayəçilik, romançılıqdan fərqli olaraq, daha qısa, daha yığcam və daha mərkəzləşmiş formaya malikdir. Bir hekayənin əsasını adətən bir hadisə, bir qəhrəmanın təcrübəsi və ya müəyyən bir mövzu təşkil edir. Bu məhdudluq, yazıçını öz ifadə vasitələrini diqqətlə seçməyə və hər sözün, hər cümlənin dəqiq mənasını nəzərə almağa məcbur edir. Beləliklə də, hekayəçilik, özündə qısa və lakin güclü təsiri ilə seçilir.
Romançılıqla yanaşı, hekayəçilik də həyatın və tarixin sadəcə təhrifi deyil, bədii ifadəsidir. Yəni, həyatın müxtəlif aspektlərini, insan münasibətlərini, sosial problemləri və ya tarixi hadisələri bədii üsullar vasitəsilə, özünəməxsus bir estetik baxış bucağı ilə təqdim etmək sənətidir. Yazıçı öz subyektiv təcrübəsini, düşüncələrini və duyğularını əsərinə qataraq, oxucunun dünyaya fərqli bir prizmadan baxmasına kömək edir.
Hekayəçiliyin inkişafı ədəbiyyat tarixində mühüm rol oynamış, ədəbiyyatın inkişafına töhfələr vermişdir. Müxtəlif üslub və texnikaların tətbiqi, yeni janrların yaranması və ədəbiyyatın zənginləşməsi hekayəçiliyin davamlı inkişafının nəticəsidir. Bu gün də hekayəçilik müasir ədəbiyyatın canlı və inkişaf edən bir hissəsidir və oxuculara həm estetik zövq, həm də dərin düşüncələr bəxş edir.