Hakəza (ərəbcə: كذلك) sözü Azərbaycan dilində köhnəlməkdə olan, lakin hələ də bəzi mətnlərdə rast gəlinən bir zərfdir. Əsasən yazılı dildə istifadə olunur və müasir dilin "beləcə", "bu şəkildə", "eyni şəkildə", "həmçinin" və ya "də" kimi sözləri ilə sinonim sayıla bilər. Ancaq "beləcə" və digər sinonimlərdən fərqli olaraq, "hakəza" daha formal və ədəbi üslubda istifadə olunan bir sözdür. Onun istifadəsindən, mətnin müəllifinin daha klassik və ya rəsmi bir dil tərzinə üstünlük verdiyini anlamaq olar.
Sözün əsas mənası "də", "həmçinin" mənalarını ehtiva etməklə yanaşı, əvvəlki fikri təsdiq etmək, onu təkrarlamaq və ya genişləndirmək məqsədi ilə də işlədilə bilər. Məsələn, birinci cümlədə verilən bir fikrin ikinci cümlədə "hakəza" sözü ilə təsdiqlənməsi onun aydınlığına və dəqiqliyinə əlavə bir qat əlavə edər. Bu mənada "hakəza" daha çox ritorik bir funksiya daşıyır və yazıya ciddilik, dərinlik qatır.
Tarixi baxımdan "hakəza" sözünün ərəb dilindən Azərbaycan dilinə keçdiyini və ədəbiyyatda geniş istifadə olunduğunu bilmək maraqlıdır. Köhnə ədəbiyyat nümunələrində onun tez-tez işlədilməsi, sözün tarixi və mədəni kontekstinə dair dəyərli məlumatlar verir. Müasir Azərbaycan dilində isə daha az istifadə olunmasına baxmayaraq, "hakəza" sözü dilin zənginliyini və tarixi inkişafını əks etdirən nadir və dəyərli bir leksik vahid olaraq qalmaqdadır.
Qısacası, "hakəza" sadəcə "beləcə"nin sinonimi deyil. O, ədəbi üslubda yazılı mətnlərə ciddilik, dərinlik və klassik bir hava qatmaq üçün istifadə edilən, tarixi kökləri olan və bədii təsir gücünə malik bir sözdür. Onun istifadəsinin mətnin üslubunu necə dəyişdirdiyini anlamaq, dilin incəliklərini dərk etmək üçün vacibdir.