Hail (Heyl) sözü köhnə fars dilindən ("حایل" - ḥā'il) gəlmiş, maneə, əngəl mənasını verən bir termindir. Azərbaycan dilində istifadəsinin köhnəlmiş formada olması onun zəngin leksik mirası və tarixi təkamülünün əyani sübutudur. Əslində, bu sözün mənaları bir-biri ilə sıx bağlıdır və müxtəlif kontekstlərdə fərqli çalarlar əldə edir.
Birinci mənası – “Dəyişmiş, dəyişilmiş, dəyişdirilmiş” – bu təfsir, sözün əsl mənasından törəyən bir məcazıdır. Bir şeyin əvvəlki halından fərqlənməsi, onun dəyişdirilməsi, bir növ maneənin aradan qaldırılması ilə əlaqələndirilə bilər. Əgər əvvəlki vəziyyət bir maneə kimi qəbul olunursa, onun dəyişdirilməsi yeni bir vəziyyətin, yeni bir yolun açılmasına bərabərdir.
İkinci və üçüncü mənaları – “Maneə”, “Çəpər, hasar” – bu mənalar bir-biri ilə daha sıx əlaqədardır. “Maneə” daha geniş bir anlayışdır, fiziki və ya məcazi hər hansı bir əngəli ifadə edə bilər. “Çəpər, hasar” isə konkret bir fiziki maneəni, sərhədi, həddi göstərir. Bu mənada “heyl” bir şeyi digərindən ayıran, yolunu kəsən bir şey kimi təsəvvür olunur.
Dördüncü mənası – “Məc. Əngəl” – bu isə sözün məcazi mənasıdır. Fiziki maneələrdən daha çox, abstrakt, görünməyən maneələri, məsələn, çətinlikləri, problemləri, əngəlləri ifadə edir. Bu mənada “heyl” hədəfə çatmaqda qarşıya çıxan hər hansı bir çətinlik ola bilər.
Beləliklə, “heyl” sözü sadəcə bir maneəni deyil, həm də onun yaradılmasını, dəyişdirilməsini və nəticələrini əhatə edən, zaman içində dəyişən mənaları özündə birləşdirən zəngin bir leksik vahiddir. Onun istifadəsi ədəbi dillərdə daha çox rast gəlinir və əsərlərə xüsusi bir tarixi və məcazi zənginlik qatır.