Haçaquyruqlu: Sifət. Bu söz, quyruğunun formasını təsvir edən bir sifətdir və "haça" formasına bənzəyən quyruğa malik olan canlılar üçün istifadə olunur. "Haça" sözü özündə bir neçə məna daşısa da, bu kontekstdə əsasən "x" hərfinə bənzər, iki tərəfə açılmış, qollu bir forma nəzərdə tutulur. Beləliklə, haçaquyruqlu heyvanların quyruqları əyilmiş, iki yarıma bölünmüş və ya iki tərəfə açılmış, bir növ çatallanmış görünüşə malik olur.
Misal olaraq, bəzi quş növləri haçaquyruqlu ola bilər. Onların quyruq lələklərinin forması haçanı xatırladır. Bu forma, həmçinin, bəzi kəpənəklərin və ya digər həşəratların antenlərini təsvir etmək üçün də istifadə edilə bilər. Beləliklə, haçaquyruqlu termini, yalnız quşlar üçün deyil, həmçinin digər canlılar üçün də tətbiq oluna bilən ümumi bir təsviri sifətdir.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "haça" sözünün kökü türk dillərindədir və əsasən "x" hərfinin formasını və ya bu formaya bənzər bir şeyin təsvirini verir. "-quyruqlu" isə "quyruğu olan" mənasını bildirən bir əlavədir. Beləcə, "haçaquyruqlu" sözü semantik olaraq sadə və aydındır, lakin təsvir etdiyi formanın müxtəlifliyi onun tətbiq sahəsini genişləndirir.
Verilən şeir parçasında "haçaquyruq qaranquşam" ifadəsi şairin təsvir etdiyi qaranquşun quyruğunun xüsusi bir formaya malik olduğunu göstərir. Bu, həm şeirin bədii təsirini artırır, həm də oxucuya qaranquşun görünüşü haqqında daha dəqiq bir təsəvvür yaradır. Şeirdəki bu detal, təkcə bir təsvir deyil, həm də şairin müşahidə qabiliyyəti və müşahidə etdiyi canlılar haqqında biliyini əks etdirir.