Günəşsizlik, günəş işığının olmaması və ya azlığı ilə xarakterizə olunan bir vəziyyətdir. Bu, həm coğrafi mövqedən, həm də meteoroloji şərtlərdən asılı olaraq müxtəlif səviyyələrdə özünü göstərə bilər. Məsələn, hündür dağların kölgəsində qalan ərazilər, dərin vadilər və ya sıx meşələr günəşsizliyə daha çox məruz qala bilərlər. Bu ərazilərdə bitki örtüyü və həyat tərzi günəş işığının məhdudiyyətinə uyğunlaşmış olur.
Meteoroloji baxımdan günəşsizlik, buludlu hava şəraiti, duman, qar fırtınası və ya digər atmosfer hadisələri nəticəsində baş verə bilər. Buludlu günlərdə günəş işığının Yer səthinə çatması məhdudlaşır və bu, temperaturun aşağı düşməsinə, nəmliyin artmasına və ətraf mühitin ümumi hissini dəyişməsinə səbəb olur. Qış aylarında, xüsusilə yüksək enliklərdə, günəşsiz günlərin sayı daha çox olur və bu, mövsümi depressiya kimi psixoloji təsirlərə də yol aça bilər.
Günəşsizliyin təsiri bitkilərin fotosintez prosesinə, heyvanların həyat tərzinə və insan fəaliyyətinə qədər geniş bir spektrdə hiss olunur. Bitkilər günəş işığından enerji əldə etdikləri üçün günəşsizliyin təsiri onların böyüməsi və inkişafına mənfi təsir göstərə bilər. İnsanlar isə günəşsizliyin təsirini əhval-ruhiyyədə dəyişiklik, D vitamini çatışmazlığı və mövsümi affektiv pozğunluq kimi hiss edə bilərlər. Havanın günəşsizliyi, əlbəttə ki, təbiətin qəzəbinin bir göstəricisi deyil, əksinə, təbiətin qüvvələrinin təzahürüdür və bu təzahürün də özünəməxsus gözəlliyi vardır.
Tarix boyu, günəşsizlik müxtəlif mədəniyyətlərdə müxtəlif simvolizmlərə malik olmuşdur. Bəzi mədəniyyətlərdə kədər, qaranlıq və məyusluqla əlaqələndirilmiş, digərlərində isə istirahət, sakitlik və düşüncə üçün imkan kimi qəbul edilmişdir. Günəşsizliyin bədii əsərlərdə, ədəbiyyatda və musiqidə təsviri də dəyişkən və çoxcəhətlidir.