Gülrəng (fars. كُلَرَنگ - gülrəng) sifəti olaraq, əsasən açıq-qırmızı və ya çəhrayı rəngləri ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "açıq-qırmızı rəngli, çəhrayı rəngi, gül rəngində olan" kimi təsvir olunsa da, "gülrəng" sözü daha zərif və poetik bir çağırışa malikdir. Bu, sadəcə rəng deyil, əslində güllərin incə, dəyişkən və cazibədar rənglərini əks etdirir. Açıq qırmızıdan solğun çəhrayıya qədər geniş bir spektrı ehtiva edən bu rəng, günəş işığı altında dəyişən tonları ilə özünəməxsus bir gözəlliyə malikdir.
Ədəbiyyatda "gülrəng" sözünün işlənməsi, onun sadəcə bir rəng adından daha çox, bir əhval-ruhiyyə və ya duyğu ifadə etdiyini göstərir. Misal olaraq, şeirlərdə "gülrəng şafaq", "gülrəng səhər", "gülrəng yanaqlar" kimi ifadələr işlədilir ki, bunlar rəngin özü ilə yanaşı, həmin rəngin yaratdığı yumşaqlıq, incəlik və gözəllik hisslərini də ifadə edir. "Badeyi-gülrəng" ifadəsi isə, şairin şeirdəki təsvirin zərifliyini və içkinin incə ətri və dadını vurğulamaq üçün istifadə olunmuşdur. Beləliklə, "gülrəng" sadə bir rəng adı olmaqdan çıxaraq, daha geniş bir məna daşıyır.
Farsca köklərə malik olan bu sözün, Azərbaycan ədəbi dilində geniş yayılması və müxtəlif kontekstlərdə istifadəsi onun zəngin məna potensialını nümayiş etdirir. "Gülrəng" sözü, ədəbi dilin poetik ifadə vasitələrindən biri olaraq, əsərlərə xüsusi bir estetik əlavə edir və oxucunun zəhni təsvirini daha da zənginləşdirir.