Güləndamlı sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində əsasən "gülbədənli" kimi izah olunsa da, daha geniş və dəqiq bir şəkildə təhlil edilməyə ehtiyacı var. Sadəcə "gülbədənli" demək, sözün ifadə etdiyi incəlik və poetik duyğunu tam əks etdirmir.
Əslində, "güləndamlı" sözü, "gül" və "əndam" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş bir sifətdir. "Gül" sözünün mənasını hamımız bilirik – gözəllik, ətir, zəriflik rəmzi. "Əndam" isə bədənin quruluşu, formanı, xüsusilə də qamət və həyat enerjisini bildirir. Beləliklə, "güləndamlı", sadəcə gözəl bir bədənə sahib olmaqdan daha çox, bədənin gözəlliyi ilə birlikdə həyat enerjisi, zəriflik və cazibədarlığın qovuşmasını, özünəməxsus bir "gül qamət"i təsvir edir.
Nümunə olaraq verilən şeir misrasında da bu məna daha aydın görünür: "Nə xoşdur baş qoymaq bir güləndamın qucağında; Tamaşa eyləmək ol həlqə zülfə ağ buxağında…" Bu misralarda, güləndamın yalnız gözəl bədənindən deyil, həm də onun qucağının təsəlli verici və sakitləşdirici təsirindən, zülflərinin gözəl və cazibədar olduğundan bəhs olunur. Yəni, güləndamlılıq, sadəcə fiziki gözəllik deyil, eyni zamanda ruhani bir gözəllik, həyat enerjisi və cazibədir.
Qısacası, "güləndamlı" sözü, klassik Azərbaycan ədəbiyyatında tez-tez rast gəldiyimiz, yalnız "gülbədənli" ilə izah edilməyəcək qədər zəngin məna daşıyan bir sifətdir. O, gözəl bədən quruluşundan əlavə, zəriflik, cazibədarlıq və həyat enerjisini də ifadə edir və poetik təsvirlərdə xüsusi bir estetik dəyər daşıyır.