Gurp sözü Azərbaycan dilində tək qalmış, yəni sinonimi olmayan bir söz olub, ağır bir cismin düşməsi zamanı çıxan səsi ifadə edir. Bu səs, adətən, ağır və sərt bir cismin sərt bir səthə düşməsi ilə müşayiət olunur və "düm", "cüm" kimi səslərdən daha güclü, daha dərin və daha dolğun bir təəssürat yaradır. Səsin xarakteri düşən cismin ağırlığına, səthin növünə və hündürlüyünə görə dəyişə bilər. Misal üçün, bir daşın qaya üzərinə düşməsi ilə bir dəmir parçasının taxta üzərinə düşməsi zamanı çıxan gurp səsləri bir-birindən fərqlənə bilər.
Gurp səsi, həmçinin, fiziki bir hadisədən daha çox bir emosional təəssürat yaradır. Bu səs, ağırlığı, qüvvəti və qəfilliyi ilə dinləyicidə müəyyən bir təsir buraxır. Səsin gücü və dərinliyi hadisənin miqyasını və əhəmiyyətini vurğulayır. Məsələn, "dağdan yuvarlanan qayanın gurpu" deyərkən, həm qayanın böyüklüyünü, həm də düşmənin səs-küyünün gücünü təsəvvür edirik.
Lüğətdə "ürəyi gurp eləmək" ifadəsinin "ürəyi gup eləmək" ifadəsinə istinad edilməsi, hər iki sözün fonetik yaxınlığı və əsasən eyni məna daşıması ilə əlaqədardır. Hər iki ifadə də qəfil bir qorxu və ya təəccüb hissinin ifadəsində işlənir. "Gurp" sözü ilə ifadə olunan bu hissin daha güclü və dərin olduğuna inanmaq olar. Belə ki, "gurp" səsi daha ağır və güclü bir hadisəni çağırışdırır.
Yekun olaraq, "gurp" sadəcə bir səs təsviri deyil, həm də ağırlıq, qüvvət və qəfillik hisslərini özündə əks etdirən zəngin bir ifadə vasitəsidir. Onun dilçilik baxımından maraqlı tərəfi isə təklikdə qalması və digər sözlərlə tam əvəz olunmasının mümkün olmamasıdır. Bu, dilin canlılığını və ifadə imkanlarının zənginliyini göstərir.