Gözübağlıca: Sözügedən termin, əsasən iki əsas məna daşıyır: sifət və zərf kimi işlənir. Sifət mənasında "gözləri bağlı olan, gözləri bağlı vəziyyətdə olan" mənasını ifadə edir. Bu mənada, bir şəxsin gözləri bağlı olduğu vəziyyətə, görmə qabiliyyətinin qəsdən və ya məcburi surətdə məhdudlaşdırıldığı vəziyyətə işarə edir. Məsələn, "gözübağlıca uşaq" ifadəsi, gözləri bağlı olan uşağı təsvir edir.
Zərf mənasında isə "gözləri bağlı halda, gözlərini yumaraq, gözüyumulu şəkildə" mənalarını verir. Bu mənada, hərəkətin və ya hadisənin gözələr bağlı vəziyyətdə, görmə qabiliyyətinin istifadə edilmədən baş verdiyini bildirir. Məsələn, "O, gözüyumuluca, gözünü açmadan qapıdan çıxdı" və ya "Gözübağlıca bir şans idi" ifadələri bu mənanı əks etdirir. İkinci misalda "gözübağlıca" sözü, şansın təsadüfi və gözlənilməz, nəticəsinin əvvəlcədən bilinmədiyi bir hal olduğunu vurğulayır.
Verilmiş nümunədə ("Təzə pristav kəndlilər üçün gözübağlıca misalında idi") "gözübağlıca" sözü zərf kimi işlənmişdir və pristavın kəndlilər üçün ədalətsiz, qərəzli və ya haqsız qərarlar verdiyi, onların fikirlərini və vəziyyətini nəzərə almadan hərəkət etdiyi mənasını ifadə edir. Bu mənada, "gözübağlıca" sözü "kör-küt", "görünməz", "diqqətsiz", "laqeyd" mənalarına da yaxındır. Kəndlilər üçün pristavın qərarlarının gözlənilməz və ədalətsiz olması vurğulanır.
Ümumiyyətlə, "gözübağlıca" sözü, həm əyani, həm də məcazi mənada, görüşün və düşüncənin məhdudluğunu, qərəzli və ya laqeyd yanaşmanı ifadə edən çox yönlü bir sözdür. Onun kontekstə bağlı olaraq dəqiq mənasını anlamaq vacibdir.