Gözəl (Sifət): Bu söz, insan və ya əşyanın estetik cəhətdən xoşagəlməzliyi, gözə xoş görünməsi, camaat arasında maraq oyatması kimi bir çox mənaları özündə birləşdirir. Lüğətlərdəki sadə "sifətinin cizgiləri, bədəninin tənasübü, qaş-gözü qüsursuz olan; göyçək" tərifi, gözəlliyin yalnız fiziki tərəfini əks etdirir. Halbuki gözəllik anlayışı daha geniş və çoxcəhətlidir.
Bir insanın gözəlliyi yalnız fiziki xüsusiyyətlərinə – üz cizgilərinin simmetriyasına, bədən quruluşunun harmoniyasına, dəri rənginin təravətinə deyil, həm də onun daxili aləminə, xarakterinə, davranışlarına, ağıl və zəkasına bağlıdır. "Gözəl insan" deyərkən biz həm fiziki cəlbediciliyi, həm də əxlaqi gözəlliyi, mərifəti, şəfqəti, nəzakəti nəzərdə tuta bilərik. Gözəllik həmçinin səs tembrinə, hərəkətlərinə, hətta geyim tərzinə də bağlı ola bilər.
Əşyalar üçün istifadə edildikdə "gözəl" sözü əşyanın formalarının uyğunluğunu, rənglərin ahəngini, materialın keyfiyyətini, ümumi estetik təsirini bildirir. Məsələn, "gözəl bir ev", "gözəl bir rəsm", "gözəl bir musiqi" ifadələrində estetik zövqün subyektivliyini nəzərə almaq lazımdır. Çünki bir insan üçün gözəl olan digəri üçün o qədər də gözəl görünməyə bilər.
Qədim zamanlardan bəri gözəllik idealı müxtəlif mədəniyyətlərdə fərqli şəkildə təsvir olunub və zamanla dəyişikliyə uğrayıb. Bu dəyişikliklər tarixi, sosial və mədəni amillərlə sıx bağlıdır. Beləliklə, gözəllik anlayışı sabit bir kateqoriya deyil, həm zaman, həm də məkan baxımından dəyişkənlik göstərən dinamik bir anlayışdır. Ona görə də "gözəl" sözünün əhatə dairəsi kifayət qədər geniş və çoxşaxəlidir.