Göyərti sözü Azərbaycan dilində geniş məna kəsb edən bir termindir. Ən geniş mənası ilə "ümumiyyətlə bitkilər" anlamını ifadə edir. Bu, sadəcə otları deyil, həmçinin ağacları, kolları, çiçəkləri, yarpaqları və ümumiyyətlə, yer üzünü bəzəyən bütün yaşıl örtüyü əhatə edir. Beləliklə, bir meşənin sıx göyərtisi, bir çəmənliyin sulu göyərtisi və ya bir bağın rəngarəng göyərtisi kimi ifadələr məhz bu geniş mənanı ifadə edir.
Sözün daha dar mənasında isə "ot" mənasını da ifadə edə bilər. Xüsusilə kənd təsərrüfatı və heyvandarlıq kontekstində "mal-qara üçün otlaq" və ya "biçilmiş ot" kimi ifadələrdə "göyərti" əsasən ot növlərini təmsil edir. Lakin bu məna, əvvəlki geniş mənanın daxilində yer alır.
Göyərti həm də poetik və metaforik mənalarda işlənə bilər. Məsələn, təbiətin canlanması, gəncliyin təravəti, ümidin və canlanmanın simvolu kimi göyərtidən istifadə edilə bilər. Nizami Gəncəvinin əsərlərində, Xəqani Şirvaninin qəzələrində və digər klassik ədəbiyyat nümunələrində təbiətin gözəlliyini, baharın gəlişini, həyatın tükənməz enerjisini ifadə etmək üçün "göyərti" sözünə tez-tez rast gəlmək olar.
Ümumiyyətlə, "göyərti" sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, əsasında həmişə təbiətin yaşıl, canlı və canlandırıcı tərəfini ifadə etmək fikri durur. Bu söz, dilin zənginliyini və ifadə imkanlarını əks etdirən, çoxcəhətli bir leksik vahiddir.