Görə ədatı, sözün əsl mənasında bir işin və ya hadisənin səbəbini, nəticəsinin əsasını ifadə edir. Yalnız bir səbəb-nəticə əlaqəsini deyil, həm də bu əlaqənin yönünü göstərir. Başqa sözlə, "görə" ədatı bir hadisənin başqa bir hadisəyə bağlılığını, onun nəticəsində baş verməsini bildirir. Bu əlaqə zaman etibarilə əvvəlki hadisədən sonrakı hadisəyə yönəlir.
Misal olaraq, "Yıxıldığına görə ayağı sındı" cümləsində "yıxılması" ayağın sınmasının səbəbidir. "Görə" ədatı bu səbəb-nəticə əlaqəsini qurur və yıxılmanın ayağın sınmasına səbəb olduğunu aydın şəkildə göstərir. Əlavə olaraq, cümlənin quruluşuna diqqət yetirsək, "yıxıldığına" sözünün yönlük hal şəkilçisi ("-na") qəbul etdiyini görərik. Bu da "görə" ədatının cümlədəki sintaksis rolunu daha da dəqiqləşdirir.
İkinci misalda isə, "Elə bax bu rəssamlığıma görə də məni lap gözdən salıblar" cümləsində "rəssamlıq" "gözlərdən salınma"nın səbəbi kimi təqdim olunur. "Də" zərfciyi isə səbəbin gücünü, əhəmiyyətini vurğulayır. Bu cümlədə də "rəssamlığıma" sözü yönlük hal şəkilçisi ilə işlənir, bu da "görə" ədatının sintaktik funksiyasını təsdiqləyir. "Görə"nin istifadəsindəki incəlik, səbəbin bilavasitə olmamasıdır; rəssamlıq gözlərdən salınmaya dolayı yolla səbəb olur.
Qısacası, "görə" ədatı sözlərin arasındakı səbəb-nəticə əlaqəsini qurur, yönü göstərir və bu əlaqənin gücünü digər zərf və ədatlarla birlikdə daha da ifadə edə bilir. Onun istifadəsinin dəqiqliyi cümlənin mənasını tam anlamaq üçün vacibdir.