Göbəkgötürmə, köhnə Azərbaycan məişətində geniş yayılmış, lakin elmi əsası olmayan bir müalicə üsuludur. Əsasən, ara həkimləri tərəfindən tətbiq olunan bu üsul, xəstəliyin müalicəsi adı altında göbəyə dua oxumaq və ya püfləməkdən ibarət idi. Həqiqətdə isə göbəkgötürmənin heç bir terapevtik təsiri yox idi və sadəcə bir növ sehr- sehrbazlıq, yalançı müalicə idi.
Bu ənənənin kökləri xalq təbabətinin və əfsanəvi inancların qarışığından qaynaqlanır. Xəstəliyin səbəbi bəzən görünməyən qüvvələrə, pis ruhlara və ya sehrə bağlanırdı. Göbəkgötürmə isə bu görünməyən qüvvələrin xəstənin bədənindən uzaqlaşdırılması üçün bir vasitə kimi qəbul edilirdi. Ara həkimlərinin xüsusi sözləri, duaları və hərəkətləri bu prosesin "sehrli" gücünü artırmaq məqsədi daşıyırdı.
Göbəkgötürmənin tətbiq olunduğu xəstəliklər müxtəlif idi. Əsasən, uşaqlarda və körpələrdə müşahidə olunan xəstəliklər - qızdırma, qarın ağrısı, yuxu pozğunluğu və s. - göbəkgötürmə ilə "müalicə" olunmağa cəhd edilirdi. Ancaq bu üsulun heç bir elmi əsası olmadığına görə, əslində, xəstəliyin daha da ağırlaşmasına səbəb ola bilərdi. Təəssüf ki, həmin dövrlərdə tibbi biliklərin məhdudluğu və müasir tibbi müalicə üsullarının olmaması, belə yalançı müalicə üsullarının yayılmasına şərait yaradırdı.
Bu gün göbəkgötürmə daha çox folklor və etnoqrafiya mövzusu kimi araşdırılır. O, keçmişin tibb anlayışları və inancları haqqında dəyərli məlumat verir. Göbəkgötürmənin araşdırılması Azərbaycanın mədəni irsinin daha dərindən anlaşılmasına və milli kimliyin formalaşmasına töhfə verir. Eyni zamanda, bu cür yalançı müalicə üsullarının təhlükəli olduğunu və müasir tibbin əhəmiyyətini bir daha vurğulayır.