Gilləmə: "Gilləmək" felindən törəmiş isimdir. Əsasən, iki əsas mənada işlənir və hər iki məna da "gilləmək" feli ilə sıx bağlıdır, lakin kontekstə görə fərqlənə bilir.
Birinci məna: Qəfil, gözlənilmədən və tez-tez güclü bir səs çıxarmaq, qəfil nəfəs almaq və ya nəfəs darlığı ilə müşayiət olunan səs. Bu, qorxu, təəccüb, ağrı və ya digər güclü duyğuların təsiri altında baş verə bilər. Məsələn, "Qəfil səs onu gilləməyə saldı." cümləsindəki "gilləmə" qəfil qorxu və ya təəccüb nəticəsində yaranan bir reaksiyanı ifadə edir. Bu mənada, "gilləmə" həm fiziki, həm də emosional bir vəziyyəti təsvir edə bilir.
İkinci məna: Səssiz, qəfil və ya kəskin bir nəfəs alma; həyəcan, qorxu və ya digər güclü duyğuların təsiri ilə baş verən qəfil bir nəfəs almanın ifadəsi. Bu mənada "gilləmə" daha çox içdən, özünü büruzə verən bir reaksiyadır və fiziki səs çıxarmağı həmişə özündə əks etdirmir. Məsələn, "Səhnəyə çıxanda qəlbi gilləməyə başladı" ifadəsindəki "gilləmə", içdən duyulan həyəcanı və narahatlığı ifadə edir.
Maraqlı məqamlar: "Gilləmə" sözü, ifadə etdiyi duyğuların intensivliyini və qəfilliyini vurğulamaq üçün tez-tez ədəbi əsərlərdə işlədilir. Həmçinin, sözün kontekstdən asılı olaraq "hıçqırıq" və ya "nəfəs darlığı" kimi mənalarla da əlaqələndirilə bilər, ancaq bu mənalardan əsas fərqi, gilləmənin qəfil və gözlənilməz bir hadisə olmasına əsaslanır.