Giləkcə (sifət və zərf): Bu söz, Azərbaycan dilinin zəngin leksik tərkibinin təzahürü olaraq, əsasən şifahi nitqdə işlənən, xüsusi bir dialektal və ya regional lüğətə aid ifadədir. Mənşəcə "gilək" sözündən törəmişdir və "gilək dilində", "gilək kimi" mənasını verir. Gilək, Azərbaycanın cənub bölgələrində yaşayan bir etnik qrupun adıdır və onların dili də "gilək dili" adlanır. Beləliklə, "giləkcə" sözü, bir şeyin gilək dilində söylənildiyini və ya giləklərin danışıq tərzinə uyğun olduğunu ifadə edir.
Sözün sifət kimi işlənməsi, müəyyən bir hadisənin, söhbətin və ya hərəkətin gilək dilində baş verdiyini göstərir. Məsələn, "giləkcə danışmaq" ifadəsi, söhbətin gilək dilində getdiyini bildirir. Zərf kimi istifadəsi isə, hərəkətin necə baş verdiyini, yəni gilək dilində və üslubunda baş verdiyini əks etdirir.
S. Hüseynin misalında göstərildiyi kimi, "[Kişi və arvad] giləkcə danışırdılar" cümləsi, kişinin və arvadın bir-biri ilə gilək dilində danışdıqlarını təsvir edir. Bu, həm onların dil biliklərinə, həm də məxsus olduqları mədəni mühitə işarədir. Bu ifadə, oxucuya onların qapalı bir ünsiyyət dairəsinin üzvləri olduğunu, ətraf mühitdən fərqli bir dil istifadə etdiklərini aydın şəkildə çatdırır.
Ümumiyyətlə, "giləkcə" sözü, Azərbaycan dilinin dialektal xüsusiyyətlərini və dilin zənginliyini əks etdirən maraqlı bir nümunədir. Onun istifadəsi, ədəbi dilə nisbətən daha çox şifahi nitqdə müşahidə olunsa da, dilçilik baxımından böyük əhəmiyyət daşıyır və Azərbaycan dilinin tədqiqində əhəmiyyətli rol oynayır. Bu sözün leksik mənasının dəqiq şəkildə başa düşülməsi, Azərbaycan dilinin regional fərqlərinin daha yaxşı anlamağa imkan verir.