Gəmirik sifəti əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənada, "gəmirik" sözü bir şeyin dişləri ilə didişdirilmiş, dişlək-dişlək və ya qırıntılı halda olduğunu bildirir. Məsələn, "gəmirik alma" deyərkən, dişlərlə yeyilib hissələrə ayrılmış, qırıntıları qalan bir almadan danışırıq. Bu mənada, "gəmirik" sözü əşyanın fiziki bütövlüyünün pozulduğunu, parçalandığını ifadə edir və bu parçalanmanın dişlərin iştirakı ilə baş verdiyini vurğulayır. Dişlərin izlərinin aydın görünməsi də bu mənanın əsas xüsusiyyətlərindən biridir.
İkinci mənada isə "gəmirik" yeyilmiş, sınıq-salxaq, ümumiyyətlə korlanmış vəziyyətdə olan bir şeyi təsvir edir. Bu mənada, dişlərin iştirakı o qədər də önəmli deyil, əsas odur ki, əşya əvvəlki halını itirmiş, yararsız vəziyyətə düşmüşdür. Birinci mənanın əsasən fiziki təsvir olduğunu nəzərə alsaq, ikinci məna daha çox ümumi bir korlanma vəziyyətini bildirir. Məsələn, "gəmirik çörək" desək, çörəyin sadəcə dişlə yeyilməsini deyil, həmçinin köhnəlmiş, quru və ya qəliblənmiş olduğunu da nəzərdə tuta bilərik. Bu mənada, "gəmirik" sözü bir şeyin estetik və ya istifadə baxımından yararsız hala düşdüyünü ifadə edir.
Qısaca olaraq, "gəmirik" sözü bir obyektin dişlərlə parçalanmasını və ya ümumi bir korlanma vəziyyətini bildirən, kontekstdən asılı olaraq mənasını dəyişdirən rəngarəng bir sifətdir. Hər iki mənada da əşyanın zədələndiyini, orijinal halından uzaqlaşdığını ifadə edir.