Gəhi sözü Azərbaycan dilinin klassik ədəbiyyatında geniş istifadə olunan bir zamansızlıq bildirən söz olub, "bəzən", "hərdən", "ara-sıra", "vaxt-vaxt" mənalarında işlənir. Müasir Azərbaycan dilində istifadəsi nisbətən azalsa da, poetik və bədii üslublarda hələ də öz yerini qoruyub saxlayır. Sözün əsas xüsusiyyəti hadisələrin təkrarlanan, lakin müəyyən bir ardıcıllıq və ya tezlikdə olmayan, dəyişkən bir şəkildə baş verməsini vurğulamasıdır.
Misal olaraq, verilən şeir parçasında "Gəhi babi, gəhi mürtəd, gəhi kafir adlandım" misrasında olduğu kimi, "gəhi" sözü şairin müxtəlif vaxtlarda, dəyişkən şəkildə, müxtəlif adlarla qarşılaşmasının və bu adların ardıcıllıq təşkil etməməsinin altını xətt çəkir. Bu mənada "gəhi" sözü sadəcə "bəzən" deyil, həm də bu dəyişkənlik, qeyri-müəyyənlik və qarşıdurmanın təsvirində əhəmiyyətli rol oynayır.
Etimalogiyasına nəzər yetirdikdə, "gəhi" sözünün kökü "gah" sözü ilə bağlıdır. "Gah" sözü "vaxt", "dövr", "an" mənalarını verir və "gəhi" isə bu sözün mənasını daha geniş şəkildə - "bəzən", "ara-sıra" mənasında ifadə edir. Beləliklə də, "gəhi" sözü zamansızlığı və təkrarlanan, lakin düzensiz hadisələri ifadə etməkdə daha çox ifadəlilik və bədii keyfiyyət əldə edir.
Qısacası, "gəhi" sözü müasir dilin sadə sinonimləri ilə tam əvəz oluna bilməyən, klassik ədəbiyyatın xüsusi leksikasına aid zəngin mənalı bir sözdür və bədii ifadə vasitəsi olaraq əsərlərə özünəməxsus bir rəng qatır.