Geyiş sözü köhnə Azərbaycan dilində istifadə olunmuş bir sözdür və əsasən "geyinmə işi", "geymə (geyinmə) tərzi" mənalarını ifadə edir. Müasir dilin qavrayışında "geyinmək" fəaliyyətinin özünü ifadə etməkdənsə, geyinmə üslubuna, geyim formasına, geyim seçiminə və ya ümumilikdə bədənin geyimlə bəzədilməsinin xarakterinə daha çox işarə edir.
Sözün köhnəliyini nəzərə alaraq, "geyiş" müasir "geyim tərzi", "geyim üslubu" və ya hətta "quruluş" kimi ifadələrlə əvəz edilə bilər. Ancaq bu əvəzetmələr tam olaraq sözün poetik və tarixi kontekstini əks etdirmir. Aşıq Əmirin misalında olduğu kimi, "geyiş" sözü bir insanın geyiminin təsvirində daha çox estetik və bədii təsiri vurğulayır. Sincab donunun gözəlliyinin yarım geyim kimi təsvir edilməsi, "geyiş" sözünün sadəcə "geyinmə" mənasından daha geniş bir mənaya malik olduğunu göstərir.
Beləliklə, "geyiş" sözü sadəcə bir hərəkət (geyinmə) deyil, həm də geyim seçimi, geyim tərzi, hətta özünütəqdim şəkli kimi dərin mənalar daşıyır. Bu mənada, o, müasir dillərin tək bir sözlə ifadə etməkdə çətinlik çəkdiyi bir konsepsiyanı ifadə edir və buna görə də, ədəbiyyatda özünəməxsus bir yer tutur.
Qeyd etmək lazımdır ki, "geyiş" sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının bir parçası olaraq, tarixi və mədəni kontekstini anlamaq üçün vacibdir. Onun köhnəlməsi onun əhəmiyyətini azaltmır, əksinə, dil tarixi və ədəbiyyatı üçün qiymətli bir məlumat mənbəyidir.