Füqəra (ərəb. "fəqir" sözünün cəmi) sözü, yoxsulları, kasıbları, əhalinin maddi imkanları çox zəif olan təbəqələrini ifadə edir. Bu termin sadəcə olaraq "yoxsul insanlar" mənasından daha geniş bir məna daşıyır. O, həm də sosial-iqtisadi bir qrup kimi düşünülür; bir-birinə bənzər yaşayış tərzi, iqtisadi vəziyyət və sosial mövqe ilə xarakterizə olunan bir icma.
Tarix boyu müxtəlif cəmiyyətlərdə füqəranın mövqeyi və sosial statusu dəyişsə də, onların ümumi xüsusiyyətləri həmişə eyni qalmışdır: maddi ehtiyac, məhdud imkanlar və cəmiyyətin digər təbəqələri ilə müqayisədə aşağı sosial status. Füqəranın həyat tərzi, onların mənzil şəraiti, qida və geyim keyfiyyəti, sağlamlıq imkanları və təhsil səviyyəsi çox vaxt çətin və məhduddur. Bu səbəbdən, füqəra tez-tez sosial ədalətsizlik, qeyri-bərabərlik və istismarın qurbanı olur.
Verilən şeir parçası da füqəranın çətin vəziyyətini, onların istismarını vurğulayır. "Füqəranın qanını çox da sorurlar lotular" misrası bu istismarı açıq şəkildə ifadə edir. "Şeyxlər xalqa satır huriyü qı" misrası isə dini və ya ideologiya pərdəsi altında aparılan istismarı tənqid edir. Beləliklə, füqəra anlayışı yalnız iqtisadi yoxsulluğu deyil, eyni zamanda sosial ədalətsizliyi və istismarı da özündə əks etdirən mürəkkəb bir anlayışdır.
Müasir dövrdə də, füqəranın problemləri qlobal bir çətinlik olaraq qalır. Yoxsulluqla mübarizə, sosial ədalət və bərabər imkanlar yaratmaq dünyanın hər yerində vacib bir məsələdir. Füqəranın vəziyyətinin yaxşılaşdırılması cəmiyyətin davamlı inkişafı və rifahı üçün mühüm şərtdir.