Fövc sözü, köhnə fars dilindən (ərəb dilinə də təsir göstərmişdir) dilimizə daxil olmuşdur və əsasən qədim və klassik ədəbiyyatımızda rast gəlinir. Müasir Azərbaycan dilində istifadə tezliyi az olsa da, zəngin məna çalarlarına malikdir.
Lüğətlərdə sadəcə "camaat, kütlə, dəstə" kimi təriflənsə də, fövc sözü bu ifadələrdən daha çox heybətli, təsirli və say baxımından çoxluğunu vurğulayan bir məna daşıyır. "Camaat" və "kütlə" daha neytral, "dəstə" isə daha kiçik bir qrupu ifadə edir. Fövc isə böyük, təsirli, hətta qorxulu görünən, bir yerdə hərəkət edən bir insan kütləsini təsəvvürümüzə gətirir. Müsəlman ədəbiyyatında Allahın əsgərləri, ilahi ordular da "fövc" kimi təsvir olunur. Bu, sözün nə qədər möhtəşəm bir görüntü yaratdığını göstərir.
Məsələn, "düşmənin fövcləri hücuma keçdi" cümləsində "fövc" sözü, sadəcə bir neçə nəfərdən ibarət qrup deyil, əksinə, böyük, qorxulu bir ordu hissi yaradır. Eləcə də "mələklərin fövcləri göylərdən enirdi" ifadəsi, ilahi qüvvənin böyüklüyünü və əzəmətini daha təsirli şəkildə çatdırır.
Beləliklə, "fövc" sözü sadəcə bir sinonim deyil, özünəməxsus məna çalarları və ifadə gücü olan, ədəbi dil üçün daha çox uyğun olan bir leksik vahiddir. Onun istifadəsi mətnlərə xüsusi bir estetik dəyər qatır və müəllifin təsvir qabiliyyətini daha da aydın şəkildə ortaya qoyur.