Föhş (ər. فَحْش) sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir: biri söz, digəri isə əməl mənasında.
Birinci mənada, föhş nalayiq, ədəbsiz, qeyri-mədəni və ya hörmətsiz sözlər, söyüşlər deməkdir. Bu mənada istifadə edilən zaman föhş, dinlə, əxlaqla və ya ümumi qəbul edilmiş davranış normaları ilə uyğun olmayan, təhqiredici və ya kəskin sözləri əhatə edir. Bu, sadəcə kobudluqdan çox, qəsdən təhqir və ya aşağılama niyyəti ilə söylənən sözləri ifadə edir.
İkinci və daha geniş mənada isə, föhş əxlaqa, tərbiyəyə və ümumi qəbul edilmiş davranış normalarına zidd olan hərəkət, iş və ya əməl mənasını daşıyır. Bu, cinsi əxlaqsızlıqdan tutmuş, ictimai qaydalara, etik normalara və ya qanunlara qarşı törədilən istənilən əməli əhatə edə bilər. Məlumatlılıq səviyyəsi və mədəniyyətə bağlı olaraq, "föhş" anlayışına daxil olan əməllərin tərifi də müxtəliflik göstərə bilər. Məsələn, bir cəmiyyətdə qəbul edilən bir əməl başqa bir cəmiyyətdə föhş sayıla bilər. Bu, "föhş" anlayışının nisbiliyini vurğulayır.
Ümumiyyətlə, "föhş" sözü həm söz, həm də əməl baxımından pis əxlaq, əxlaqsızlıq, ədəbsizlik və ya iyrənclik kimi geniş bir məna kəsb edir. Sözün mənşəyi ərəb dilindən gəlsə də, Azərbaycan dilindəki istifadəsi bu mənaları tam olaraq əhatə edir. Burada önəmli olan, hər hansı bir söz və ya əməlin ictimai qəbul edilmiş normalara zidd olub-olmaması və nə dərəcədə qəbuledilməz olmasıdır.