Fotosurət [yun. phos (işıq) və ər. surət (təsvir, nüsxə)] termininin etimologiyasına nəzər salsaq, onun mahiyyətini daha yaxşı başa düşə bilərik. Yunanca "phos" (işıq) sözü fotoqrafiyanın əsas prinsipinə – işığın köməyilə görüntünün əks etdirilməsinə işarə edir. Ərəbcə "surət" isə əsl sənədin, əlyazmanın və ya başqa bir materialın dəqiq nüsxəsini, görüntüsünü bildirir. Beləliklə, fotosurət, işıq vasitəsilə yaradılmış bir nüsxə, bir təsvirdir.
Müasir anlayışda fotosurət, əsasən, sənədlərin, əlyazmaların, kitab səhifələrinin, rəsmlərin və digər materialların fotoqrafiya üsulu ilə çəkilmiş və orijinalına mümkün qədər oxşar surətləridir. Bu surətlər, istər fiziki formada (kağız üzərində çap olunmuş şəkil, film şeridi və s.), istərsə də rəqəmsal formada (JPEG, TIFF, PNG və s. fayllar) ola bilər. Onlar arxivləmə, tədqiqat, təhsil və digər məqsədlər üçün istifadə olunur. Fotosurətlər, orijinal sənədin qorunması və çoxaldılması üçün əlverişli vasitədir. Orijinal sənədin kövrək və ya nadir olması halında, fotosurətlər tədqiqatçılar və oxucular üçün əlçatanlıq təmin edir.
Maraqlı bir məqam da odur ki, texnologiyanın inkişafı ilə fotosurətlərin keyfiyyəti və əlçatanlığı artmışdır. Əvvəllər fotoqrafiya prosesi daha mürəkkəb və baha başa gəlirdi. Hal-hazırda isə, hər kəs smartfon və digər rəqəmsal cihazlardan istifadə edərək asanlıqla fotosurət əldə edə bilər. Bu da fotosurətlərin insanların həyatında daha geniş tətbiq olunmasına səbəb olmuşdur.