Fonetika [yun. phonetike – səsə aid] termini, öz kökü olan yunan sözündən də göründüyü kimi, səslə, daha dəqiq desək, dilin səs sisteminin öyrənilməsi ilə sıx bağlıdır. Fonetika, sadəcə "səs tərkibi" demək deyil, dilçiliyin səs hadisələrini hərtərəfli araşdıran mühüm bir sahəsidir.
Fonetikanın əsas məqsədi, bir dilin səs inventarını (hansı səslərin bu dildə mövcud olduğunu), bu səslərin tələffüz xüsusiyyətlərini (məsələn, dodaqların, dilin vəziyyəti, səsin yaranma yeri və üsulu), səslərin bir-birinə necə təsir etdiyini (assimilyasiya, dissimilyasiya kimi fonetik dəyişikliklər) və səslərin dilin digər səviyyələri ilə əlaqəsini (məsələn, fonoloji quruluşla) öyrənməkdir. Yəni, yalnız səslərin sadə siyahısı deyil, onların qarşılıqlı əlaqələri, dəyişiklikləri və sistematik təşkili də fonetikanın araşdırma predmetinə daxildir.
Azərbaycan dilinin fonetikası kimi spesifik bir araşdırma sahəsi, Azərbaycan dilinin özünəməxsus səs sisteminin, səs qanunlarının, dialektal fərqlərin və tarixi inkişafının öyrənilməsi ilə məşğuldur. Bu, Azərbaycan dilinin səs xüsusiyyətlərinin dərin anlaşılmasını təmin edir və dilin tədrisi, tərcüməsi və kompüter emalı kimi sahələrdə tətbiq olunur.
Qısacası, fonetika yalnız səslərin sadə siyahısı deyil, bir dilin səs sisteminin mürəkkəb və maraqlı dünyasına dərin bir dalışdır. Bu sahənin öyrənilməsi dil haqqında hərtərəfli bilik əldə etmək üçün çox vacibdir.