Fişarmoniya [alm. Fisarmonie] – orqan səsinə bənzər səs çıxaran, klavişləri (bəzən dilləri də) olan və nəfəs vasitəsilə çalınan bir musiqi alətidir. Adından da göründüyü kimi, alət orqanla (və ya daha dəqiq desək, orqanın səsi ilə) müəyyən oxşarlığa malikdir. Lakin orqandan fərqli olaraq, daha kiçik ölçülü, daha portativ və daha sadə bir quruluşa malikdir.
Fişarmoniyanın səs çıxarması, metal dillərin titrəməsinə əsaslanır. Klavişlərin basılması, hava axınının bu dillərə yönəlməsinə və onların rezonans etməsinə səbəb olur. Orqanın borularla yaratdığı mürəkkəb səs spektrindən fərqli olaraq, fişarmoniyanın səsi daha sadə və bir az metalikdir. Ancaq bu, alətin musiqi ifadə imkanlarını məhdudlaşdırmır. Əksinə, özünəməxsus səs tembri ilə fişarmoniya müxtəlif musiqi janrlarında, xüsusilə də estrada və xalq musiqisində geniş istifadə olunur.
Tarixən, fişarmoniya, xüsusilə də XIX və XX əsrlərin əvvəllərində, həm ev konserləri, həm də küçə musiqisində populyar olub. Portativliyi və nisbətən aşağı qiyməti, onu geniş auditoriya üçün əlçatan edirdi. Fişarmoniya həm solo ifa, həm də ansambl və orkestr tərkibində istifadə oluna bilər. Bəzi hallarda, balalaika və ya akkordayonla birlikdə ifa olunması da məlumdur. Bu gün isə, daha müasir musiqi alətlərinin yayılması ilə əlaqədar olaraq, fişarmoniyanın populyarlığı bir qədər azalıb, lakin hələ də bəzi musiqiçilər tərəfindən qiymətləndirilir və istifadə olunur.
Yekun olaraq, fişarmoniya, unikal səs tembri və portativliyi ilə seçilən maraqlı bir musiqi alətidir. Onun tarixi və musiqiyə verdiyi töhfə, bu alətin musiqi tarixində özünəməxsus yer tutmasını təmin edir.